maandag 22 oktober 2018

Consumeester en Consuminster scheiden hun wegen

Een tijdje geleden vertelde ik dat mijn vrouw en ik compleet verschillende bestedingspatronen hadden. Maar dit is niet het enige verschil. Ondertussen hebben we eigenlijk een heel ander wereldbeeld. Voor mij is dit geen reden om een huwelijksbelofte te breken, maar zij wil liever haar eigen weg bewandelen, en ik heb daar vrede mee. Het schijnt in de beste families voor te komen, zoals bij Lineaire hypotheek versneld naar nul en Amber Tree Leaves.
Mijn zoontje zal 50% van de tijd hier zijn, en voor de rest kunnen we nog steeds prima door een deur, dus we streven er naar om er geen vechtscheiding van te maken. Ondertussen verblijft ze bij haar ouders. Ik hoop dat zij een huis vindt waar ze de katten kan huishouden, de kippen wil ik houden, en natuurlijk ook de meelwormen:-). Aangezien dit blog niet echt over persoonlijke zaken gaat, wil ik het hier bij laten.

Zij heeft een veel minder goede baan dan ik, dus het zal een aardige duit aan alimentatie gaan kosten. Daar kan ik heel vervelend over gaan doen, maar ik kan het geld ook gewoon als verloren beschouwen. Ik ben benieuwd of ik onder de streep meer of minder zal overhouden, gezien haar bestedingspatroon.
Ik kijk liever vooruit: ik ben in goede gezondheid en mijn zoontje ook, heel tevreden over mijn werk, sociale contacten en over het huis. Het enige wat er nu aan scheelt is een partner, maar daarin is de situatie nu niet heel veel slechter dan de laatste tijd. Ik ga er van uit dat die situatie te zijner tijd ook zal verbeteren.

Ik probeer het huis over te nemen, en over een tijdje kan ik het huis inrichten hoe ik wil. Er komt veel ruimte vrij zodat ik een "lan-party" hoekje voor mijn zoontje kan maken, een muziek/studeerkamer, en als mijn zoontje groter is, kan de garage omgedoopt worden tot feesthok.
Ik barst al van de ideeen :-)

Zoals gewoonlijk zal ik reacties niet modereren (behalve reclameuitingen of hele ongepaste dingen), maar ik wil alvast bij voorbaat reageren:
  • als je meeleeft stel ik dat op prijs, maar eigenlijk voel ik me beter dan ooit. Voor mijn gevoel ben ik al jaren "aan het dood paard aan het trekken" (grote kans dat zij hier precies het tegenovergestelde over denkt), dus ik ben er wel klaar mee. Het is gewoon een hoop gedoe waarvan ik hoop dat het zo snel mogelijk voorbij is.
  • ja, ik ben inderdaad een krent, ik geef het ruiterlijk toe. Maar als ik dit huwelijk had kunnen redden door onze (lees: mijn) financiele regels te laten vieren, dan zou ik er voor bedankt hebben.
zie ook:
help, mijn vrouw is comsumeester!

22 opmerkingen:

  1. Fijn dat deze stap gezet is. Ik las destijds je vorige blog hierover en de reacties maar geloof niet dat ik toen gereageerd heb. Vond het te persoonlijk. Maar ik kan me je opluchting voorstellen met die blog in mij achterhoofd.
    Succes met alle regeldingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Respect voor deze moedige stap!
    Hoop dat je zoon uiteindelijk niet de dupe wordt van deze beslissing. (komt in de praktijk namelijk erg veel voor)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. bedankt! Strict genomen neem ik de stap niet, m'n ex neemt die stap. Misschien ben ik iets teveel een doorzetter, of gewoon een lafbek, maar uiteindelijk kan ik nooit spijt krijgen van een stap die iemand anders heeft gezet.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hier dezelfde situatie, ook ik ben er blij mee. Alleen geen kinderen, dat scheelt toch in de afspraken die gemaakt moeten worden. Ruzie is er hier ook niet, we wonen nog bij elkaar tot één van ons woonruimte gevonden heeft, de ander blijft dan hier.

    Succes met je leven verder en met alle ideeën die je al hebt.
    Leuk, plannen maken voor een nieuwe start.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heftig, maar zo te lezen, als je zover uit elkaar gegroeid bent, de enige juiste stap.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ook wij hebben jaren gleden een punt achter onze huwelijken gezet.
    Nu 18 jaar later en weer getrouwd met een andere partner zijn we samen super gelukkig en liggen wat consuminderen op 1 lijn.
    Zo kan het ook.
    We hebben door de alimentatie 12 dunne jaren gehad, overleefd en zijn trots dat we het hebben gered met 1 salaris en nu zitten we volop in het consuminderen.
    Als ik zou gaan werken zouden we nog meer alimentatie moeten betalen, degene die het zou krijgen was zeg wat lui om te gaan werken, het geld kwam zo wel binnen.
    Dat is wel iets wat ze zouden moeten gaan veranderen( en er waren geen kinderen die waren al volwassen en het huis uit)

    Veel sterkte in de komende tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Succes en nu kan je alles lekker zelf bepalen, dat is heel fijn kan ik uit ervaring spreken!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Sterkte!
    Soms is het nu eenmaal niet anders. En nu kunnen jullie allebei je eigen weg. Jezelf anders voordoen dan je bent - om maar vol te houden - is nooit een duurzame oplossing.
    Wel mazzel dat je de meelwormen mag houden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Alleen wonen is niet zielig. Dat was ver terug in de vorige eeuw zo. Sociale contacten hebben ennonderhouden, kost tijd en geld.
    Je kunt nu je zelf ontwikkelen. Goed opgelost met zoon.
    Succes.

    Opnieuwbegonnen. Lukt niet meer om met blogger account te reageren.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Verlies is meestal winst is mijn ervaring dus jullie zullen beiden apart gelukkiger worden en daar gaat het om. Eeuwig bij elkaar ten koste van je zeg verliezen is het allemaal niet waard. Jullie zoon heeft meer baat bij gelukkig gescheiden ouders.

    Sterkte met de regel dingen maar dat gaat wel goed komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Jammer dat het zo moet lopen. Je hoopt, en verwacht denk ik, trouw te kunnen geven aan elkaar in lengte der dagen, maar toch loopt het soms anders. Fijn dat je het zo op pakt en het makkelijk achter je kan laten. Hopelijk komen jullie goed door de scheiding heen en lijdt jullie zoon er niet onder.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Tjee, het lijkt wel een virus... Sterkte met alle rompslomp en je nieuwe leven op de rails zetten! Klinkt alsof je hier beter uit gaat komen.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Sterkte. Lijkt me toch echt heel raar om mee te maken. Wens jullie een hoop geluk en geduld met het regelen van alles. Succes ook voor zoon!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Sterkte, als het idd niet meer gaat moet je verstandig zijn. verlies je zoontje niet uit het oog, kinderen krijgen de zwaarste klappen .

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ik heb het ook meegemaakt. Ex kon ook niet echt met geld omgaan, ik heb nu ook weer een partner waarbij het ook financieel veel beter klikt. Toen was het niet makkelijk maar ik ben nu wel blij met hoe het nu gaat.
    En omdat ik nu mijn eigen financiële koers vaar voel ik mij heel veel beter en "in control".
    Heel veel sterkte. Jammer genoeg weet ik uit ervaring dat er ook mindere dagen tussen zitten waarbij het heel stroef zal verlopen. Niet dat ik je dat gun maar een gewaarschuwd mens telt voor 2.
    Wat anoniem voor mij al verwoordde: Je zoontje krijgt het zwaar, hoe soepel de scheiding ook verloopt. Ook heel veel sterkte voor jou om hem op te vangen en te begeleiden door deze, ook voor hem, emotionele periode.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat ik me nou afvraag.... Hebben mensen nou vrede met die partneralimentatie of zouden ze het bij een volgend huwelijk op een andere manier regelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goede vraag. Iedereen reageert denk ik anders. Doordat er nogal wat is voorgevallen in mijn vorige huwelijk én het mij behoorlijk veel geld heeft gekost (iets van 100.000 euro) zijn mijn partner en ik in mijn tweede huwelijk onder huwelijkse voorwaarden getrouwd. Met daarin de voorwaarden dat als we gaan scheiden, ook geen sprake is van partnerpensioen. Als we gewoon samen verder gaan is er niets aan de hand en heb ik notarieel vast laten leggen dat mijn partner vruchtgebruik heeft van de woning als ik eerder overlijd dan mijn partner. Al mijn bezittingen laat ik na aan mijn kinderen.

      Verwijderen
  17. En nu het antwoord op de vraag: We hebben afgesproken dat we afzien van partneralimentatie mocht het huwelijk ontbonden worden.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Jee heftig zeg. Succes bij het regelen van alles, en hou je zoon goed in de gaten.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Heftig! Maar het klinkt of je er zo vrede mee hebt en dan is het ook goed. Mooi dat jullie er geen vechtscheiding van willen maken en hopelijk lukt het om alles vlot te regelen. Die praktische zaken kunnen soms ook heel lang voortslepen en dat kost iedereen geld en energie.

    Sowieso natuurlijk fijn dat je die meelwormen kunt houden, dat scheelt alvast een slok op de borrel ;-) (

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Wow, dit had ik nog even gemist!
    Ai, sterkte met alle "onthechtings" perikelen en dergelijke.
    Als je denkt dat ik je ergens mee kan helpen laat het weten.

    Hartelijke groet en sterkte/succes kerel!

    BeantwoordenVerwijderen