maandag 16 juli 2018

Consumeester of consuminster?

Bedankt voor alle reacties op mijn bericht help, mijn vrouw is consumeester!
Aan de reacties te zien is het geen onderwerp dat een eenduidig antwoord heeft. Zo stelden enkelen voor om mijn vrouw te confronteren met het bericht, en andere zouden dat alleen doen als ik graag enorme ruzie wil. En of de waarheid in het midden lag waren de meningen ook verdeeld. Sommigen zeiden stellig: bij iemand met een gat in de hand moet zo snel mogelijk weg, en redden wat je redden kan. Iemand anders vond het een raadsel dat er uberhaubt iemand het met mij kon volhouden. 

Het verwarrende was dat ik twee onderwerpen door elkaar behandelde:
1) mijn vrouw koopt veel
2) ze koopt dingen van de gezamelijke rekening die tegen de afspraak zin.
De eerste is voor mij geen showstopper, iedereen heeft een grote mate van vrijheid binnen een huwelijk. Maar het tweede vind ik erger over gezamelijke dingen moet je goede afspraken kunnen maken. De meeste reacties gingen over mijn frustraties over rommel, terwijl ik dit geen heel groot punt vind. Maar toen ik het terug las moet ik erkennen dat het wel zo overkomt. Het bericht lijkt op sommige plekken meer een samenvatting van alle kleine frustraties van 8 jaar huwelijk. En zo komt het dus ook bij mijn vrouw over. Dus eigenlijk komt het allemaal op communicatie neer.

Dus zijn we deze week eens uit eten gegaan om eens niet te hebben over de dagelijkse frustraties, maar meer over de grotere doelen in het leven. En hoewel wij in het dagelijks leven vaak hele verschillende karakters kunnen zijn, blijkt dat onze lange termijndoelen veel dichter op elkaar liggen. We willen allebei vooral een goed leven voor ons zootje en voor ons, met niet te veel stress, mogelijkheden om onszelf te ontplooien, en soms een keer een vakantie.
Maar door de drukte van het leven worden die dromen vaak vergeten en wordt tijd verspild aan zinloze zaken, zij koopt soms dingen die niet nodig zijn, ik cijfer mezelf een ongeluk.

Een ander probleem is dat mijn vrouw veel te afhankelijk is van mij, en niet alleen financieel. Ze verdient veel minder dan ik, dus zou op dit moment zichzelf niet in levensbehoefte kunnen voorzien. Die afhankelijkheid is niet goed voor haar gemoedstoestand.
Dus heeft ze het initiatief genomen om voorlopig alle boodschappen in overleg te doen, en meer vast te houden aan de boodschappenlijstjes. En ik zal vaker kadootjes geven. Maar het belangrijkste is dat we hier meer over gaan praten. Binnenkort wil ik eens enkele heldere overzichten maken, zodat we beter kunnen begroten wat we nodig hebben en waaraan.

18 opmerkingen:

  1. Mooi! Communicatie daar gaat het om in het leven en zorgen dat je niet vergeet waarom je elkaar uitgekozen hebt als partner. Dan is het genieten ondanks dat de uitgekozen verschillen soms in de weg staan naar je gevoel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed bezig consumister!
    Het afhankelijk zijn verdient inderdaad meer overleg, want door die machteloosheid ontstaat vaak een minderwaardigheidsgevoel waardoor al vele relaties zijn gestrand.
    Ik ben benieuwd hoe het samenstellen van de boodschappenlijstjes gaat verlopen en op je overzichten terecht komen?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie stappen! Tof dat je dit ook met ons deelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat leuk dat jullie een zootje hebben.. Toen onze kinderen klein waren had ik bijna geen persoonlijk inkomen. Het salaris van mijn man was ons gezinsinkomen. Omdat ik en hij het zo zag is het nooit een punt geweest. Als hij in 2020 65 wordt stopt hij met werken, we gaan dan leven van ons spaargeld en mijn parttime salaris, ons gezinsinkomen dus.. Als je altijd het geld wat binnenkomt als gezamenlijk ziet, ongeacht degene die het inbrengt, dan hoeft het voor de ander nooit een afhankelijk gevoel te geven. Ik erfde van mijn vader 22 jaar geleden 110.000 gulden, dat voelde als onze erfenis en niet de mijne. Wij zijn getrouwd in gemeenschap van goederen, het gescheiden houden van inkomsten, bezit enz. is volgens mij niet goed voor het gemeenschappelijk belang.. namelijk een goed leven samen.

    En nu zullen heel veel reacties komen over scheidingen, maar misschien wordt het zaadje van die scheiding juist geplant als je alles gescheiden wilt houden.. Bieke

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn voorstel: alles op één hoop met duidelijke afspraken voor het budget incl. jullie zoo(n)tje. Grote uitgaven samen besluiten. Beiden gelijke hoeveelheid zakgeld voor cadeautjes en hobby's, niet inkomsten afhankelijk.

    Maakt het leven een stuk gemakkelijker.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. zoiets was altijd al het plan, maar de uitvoering lukte nog niet helemaal:-)

      Verwijderen
  6. Als je beide gelijkelijk inbrengt is dat beter voor je relatie. Ik herken de ongelijkheid (ik ben ook een afhankelijke vrouw), maar ik breng ook wat in, tijd, energie, aandacht en geduld. Waarin ik slim ben hoeft geen geld aan uitgegeven te worden (niet voor niets hang ik op de consumindersites rond). Het is in onze maatschappij wel heel fijn daar waardering voor te krijgen (van mijn man) want ik ben erg gevoelig voor wat de maatschappij vindt.
    Ik weet alvast een mooi kado: een tandem: zeer geschikt voor een ongelijk span. En een kampeeruitrusting kopen. Voor een shopaholic moet dat toch een leuke uitdaging zijn.
    Verder: vier de verschillen! Als je graag met een kopie van jezelf getrouwd zou zijn, zou ik geen cent geven voor je huwelijk, maar dan eigenlijk voor geen enkele mogelijke relatie.
    Door je blog denk ik dat je een reële, schappelijke, empathische man bent die graag meer optimaliseert dan alleen de centjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. heel mooi. Gefeliciteerd. Idd afhankelijkheid is voor niemand goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mooi en goede voornemens!
    Wel een kleine waarschuwing ;-) je schrijft enerzijds '... en ik cijfer me een ongeluk' en sluit af met 'Binnenkort wil ik eens enkele heldere overzichten maken, zodat we beter kunnen begroten wat we nodig hebben en waaraan.' - Pas op dat je niet in je eigen valkuil trapt!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed punt, ik was al van plan om hele statistieken te maken over de afgelopen jaren, maar mijn vrouw zei terecht dat ze niet in het verleden wil blijven hangen. Het wordt dus gewoon een grove schatting van de vaste lasten etc.

      Verwijderen
  9. Zeer herkenbaar probleem. Ik heb hetzelfde meegemaakt en ben er uitgekomen door (met exel) goed te communiceren en te laten zien waar wij(!) naartoe werken. Gewoon een of twee avonden per maand samen met elkaar zitten en over de financiën praten en hoe we er voor staan.

    Ik zeg wij omdat ik mijn doelen (zoveel en zo vaak mogelijk aflossen) heb moeten bijstellen. Het leven moet nog wel leuk blijven aldus mijn vrouw. Dus heb ik moeten toegeven en gaan we nu, als we weer een grote aflossing hebben gedaan, het vieren door naar een concert te gaan of we gaan uit eten. Zo blijft aflossen leuk en je relatie ook. Daarbij is onze toekomst steeds meer bestendig aan het worden. Een volgende huizencrisis schrikt ons niet meer af en af en toe vindt mijn vrouw het zelfs leuk om te besparen en is daar trots op. Ik heb geleerd om minder snel boos of geagiteerd te zijn als ze haar pinpas trekt, ze werkt er hard voor en we lossen best veel af.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Als ik je nog een tweetal tips mag geven, en wat bij mij werkte. Ten eerste zijn het maar spullen en dingen dus waar gaat het om. Geef elkaar de ruimte en bepaal wat ze voor een maand nodig heeft waarmee ze mag doen en laten wat ze wil. Daartegenover staat hetzelfde bedrag in een aflossing. Iedereen blij.

    Ten tweede, schaf een wandelkaart aan. Wandelen kost niks en is leuk. Daarbij kom je tot de beste gesprekken en je voelt je er veel beter door. Ik kreeg deze tip van een kennis. Eerst vond ik het niks, nu wil ik niets anders meer. Alle wandelingen op de kaart doen...geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lekker bezig. Communicatie is the key!!

    BeantwoordenVerwijderen