Waarom ik geen promotie wil: het Peterprincipe

Ik werk in een groeiend bedrijf, waardoor er continue meer mensen nodig zijn voor managementfuncties. Meerdere malen is mij een managementfunctie aangeboden, en in de meer dan 10 jaar dat ik er werk, ben ik talloze malen links en rechts ingehaald door jongere mensen met overduidelijk meer ambities. Waarom wil ik niet promoveren?

Een hele belangrijke reden is dat mij een managementfunctie verschrikkelijk lijkt. Ik zie de meeste managers hollen van vergadering naar vergadering, komen nooit toe aan het werk dat ze echt willen doen, namelijk een lange termijn visie opstellen. Ook zijn ze vaak vervreemd geraakt aan het echte werk. Doordat ze geen "dagelijks werk" meer doen, weten ze niet wat de dagelijkse problemen zijn. Ook het sociale aspect laat te wensen over. Terwijl het team waarin ik nu werk erg gezellig is, zie ik de managers vaak eenzaam aan een apart tafeltje zitten.

Daarnaast is er de stressfactor. De afgelopen tijd zijn er twee managers thuis komen zitten met burnout klachten, beide mensen waren slechts kortgeleden gepromoveerd. Hoewel ik het werk nu wellicht te gemakkelijk af kan, vind ik het een groot risico om een stap omhoog te maken en vervolgens veel te veel stress te hebben. Of dat ik de functie niet aankan. Dit doet me denken aan het Peterprincipe: "elke werknemer in een hiërarchie stijgt tot diens onbekwaamheid". Het Peterprincipe is vernoemd naar de Canadese Psycholoog Laurence Peter, en heeft dus niets te maken maken met het pijnlijke feit dat er in Nederland meer CEO's Peter heten dan dat er vrouwelijke CEO's zijn. Waar het op neer komt: als iemand goed functioneert komt iemand al snel in aanmerking tot een promotie, en dat blijft doorgaan totdat iemand in een functie uitkomt die boven zijn of haar pet gaat. Helaas is in veel organisaties terugplaatsing niet mogelijk, zodat in het meest extreme geval je eindigt met een bedrijf waarvan iedereen onbekwaam is in diens functie. Mij niet gezien.

Voor geld hoef ik het ook niet te doen. Ik vind dat ik meer dan genoeg verdien. Ik zit al in een relatief hoge schaal voor mijn functie. Om een schaal omhoog te gaan moet ik waarschijnlijk eerst maarliefst twee promoties maken. En bij een promotie zou ik hoogstens uiteindelijk pakweg 6% meer kunnen verdienen. Dat is het mij niet waard. Zoals een collega het heel mooi aangaf: het salaris is evenredig met de hoeveelheid ellende.

Het voornaamste nadeel is dat ik weinig te zeggen heb. Managers mogen vaak bepalen wat er gebeurt, en vaak weet ik het beter (althans, dat vind ik). Maar ook dat probleem begin ik aan te kunnen. Als ik mijn ideeen maar genoeg aan mensen vertel, dan worden ze uiteindelijk wel opgepikt. En als zulk idee uiteindelijk wordt overgenomen, dan heb ik er veel meer voldoening van dan dat ik het idee gewoon had gedicteerd. Met ander woorden: mijn ideeen worden dan niet gekozen omdat ik het voor het zeggen heb, maar om de inhoud. Dit laatste punt lukt me steeds beter: bij meerdere managers mijn ideeen in de week leggen, en binnen een paar maanden is iedereen het er over eens, terwijl men wellicht niet eens meer weet dat het idee van mij komt.

De laatste tijd merk ik dat er steeds meer mensen in mijn voetsporen treden. Ik hoor van steeds meer mensen dat ze ook slechts 32uur per week willen gaan werken, en ik heb zelfs een extreem carrieregedreven pakistanier geinspireerd om zich minder in de vernieling te werken en meer te focussen op de dingen die hij echt leuk vind.

Heb jij wel eens een promotie afgeslagen?

Mijn eerste pensioendag

Het afgelopen schooljaar was mijn laatste jaar als deeltijddocent. Vanaf nu werk ik 4 dagen in de week, en heb ik een doordeweekse dag helemaal vrij! Het duurde wel een zomervakantie voordat ik het echt ging voelen. Dus afgelopen week was het zover: ik had mijn eerste pensioendag!

Natuurlijk ben ik ook twee dagen in het weekend vrij. Maar vanaf nu staat de donderdag, van 8 uur sochtends tot 3 uur smiddags helemaal in het teken van...mezelf! Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen en er is niemand die aan mijn kop zeurt. Dus ik ben op mijn dooie gemakje naar de supermarkt gegaan, heb staan te praten met veel collega-pensionado's, en ik heb uitgebreid gelunched.

Zo'n vrije dag is erg fijn, maar het heeft een valkuil: dat ik die dag verspil door te zappen tussen een rijtje nieuwswebsites, of andere bezigheden waarbij ik achteraf afvraag waar de tijd gebleven is. Dus heb ik een paar regels voor mezelf opgesteld:

1. Ik wil op donderdag graag dingen doen die voldoening geven. Dat kunnen klusjes zijn, maar ook een lange fietstocht, een bezoek aan bekenden, een boek lezen of een rekentooltje maken voor dit blog. het is zelfs toegestaan om even iets voor het werk te doen, maar dan moet het wel heel veel voldoening geven.
   
2. Ik maak een lijst met dingen die ik op donderdag zou kunnen doen. Op die manier zit ik nooit verlegen om ideeen. Ik ben eigenlijk niet bang dat ik me ga vervelen, maar wel dat ik ideeen vergeet.
3. Ik ga niet stressen of haasten. Ik heb de afgelopen 10 jaar genoeg gestressed, ik hoop dat het nu niet meer nodig is. Als een klusje niet af is, dan schuift het gewoon door naar volgende week. Dan maar een keer een weekje met halve voldoening.
4. Regels voor mezelf?!? Die zijn er gewoon als leidraad, ik mag ze gewoon aan m'n laars lappen.

Uiteindelijk ben ik 's middags begonnen aan wat kleine woningverbeteringen, en heb ik nog een slordige 10 kilogram druiven tot sap geperst. Wat een verschil! Vorig jaar kwam ik op donderdagmiddag bekaf van school, en nu ben ik na een dagje herboren en helemaal zen!

Parttime pensioen. Ik kan het iedereen aanraden!

FIREplan: stoppen voor mijn 50ste?

Eigenlijk bespreek ik hier vooral dat ik gewoon aan het aanmodderen ben: beetje klussen, bezuinigen en sparen, zonder verder de toekomst in te kijken. En eerlijk gezegd ben ik nooit heel veel met de toekomst beziggeweest. Eerst het heden op orde brengen, dan pas aan de toekomst denken. De afgelopen week kwamen er veel mensen op mijn pad die al duidelijk een keuze hebben gemaakt. Ik heb ze gesorteerd van "NOT", via "HOT" naar FIRE:

NOT:
Dit weekend ben ik naar maarliefst 2 Abrahamfeestjes geweest. Beide kennissen vertonen veel overeenkomsten: beide hebben ze een eigen bedrijf en hebben duidelijk hart voor de zaak. Van de andere kant heeft de ene al een keer een beroerte gehad en bij de andere klaagt de vrouw dat hij nooit thuis is. Werk kan wel leuk zijn, maar de vraag is of het niet ten koste gaat van goed leven. Ik denk dat ze beide een stuk rustiger aan zouden kunnen doen of zelfs stoppen met werken, maar het komt blijkbaar niet in hen op.

HOT:
Hot staat voor happy, opportunity rich and timerich. Deze term is duidelijk van toepassing op 2 personen die op mijn pad kwamen.
De eerste is een man die ik in mijn volkstuin ontmoette. Hij heeft een eigen bedrijf waar hij maximaal 3 dagen per maand(!!) werkt. Dankzij het feit dat hij een bedrijf heeft heeft hij veel belastingvoordeel. Zo kan hij goedkoop een elektrische auto leasen. Voor de rest is hij zijn eigen huis aan het bouwen en doet hij veel vrijwilligerswerk. Dit klonk mij als muziek in de oren!
De andere persoon heb ik afgelopen week live gezien: Heino hield zijn afscheidstoernee (laten we het niet over muzieksmaak hebben, een avondje wansmaak mag best ooit). Heino is onlangs 80 jaar geworden, en zijn stem heeft weinig geleden in zijn carrière. En hoewel de blonde Duitser al lang en breed binnen is, gaat hij door omdat zingen zijn passie is. En wat misschien nog veel belangrijker is: hij neemt zichzelf niet zo serieus. Veel zelfspot houdt hem jong. Overigens heeft hij al aangegeven dat hij niet stopt met zingen, wel met toernees .

FIRE
En ten slotten hebben we nog: Mr FOB is op zijn 49ste gestopt met werken. Gefeliciteerd!

En waar sta ik?
Ik ben nu 38, en ik bedacht me dit weekend dat (ongeveer) 50 voor mij best veel mijlpalen heeft:

• Na 12 jaar stopt de alimentatie.  Mijn vaste lasten zullen daarna dus aanzienlijk dalen. Overigens is de alimentatie aftrekbaar, dus is het niet onvoordelig om tot die tijd door te blijven werken.
• Mijn zoon is dan 21 en hopelijk redelijk zelfstandig
• Mijn spaarhypotheek is dan 21 jaar oud. Hopelijk is de spaarhypotheek tegen die tijd zo ver ingekort dat hij niet meer bestaat. 

Maar waar zou ik voor kiezen? Ben ik tegen die tijd ook een workaholic die een duur Abrahamfeest geeft? Of durf ik de stap te zetten om een paar uur als zzp'er te werken? Of kan ik gaan rentenieren?

Hoeveel geld levert mijn werktijd op?

Dit blog heet "Geld is Tijd", maar tot mijn schaamte kwam ik er achter dat ik nog nooit had uitgerekend wat ik precies voor uurloon heb.
Wel heb ik al ooit berekend dat het bewust 100 rijden op de snelweg mij ongeveer een tientje per uur extra reistijd oplevert, zie hier. Ik vind dat een prima uurloon voor iets waar ik weinig voor hoeft te doen, en bovendien is het beter voor het milieu. Maar ik heb het dus nooit gerelateerd aan mijn normale uurloon. Ik vermoedde dat dit ook rond die koers zou zijn, maar is dit ook zo?

Hoe heb ik mijn uurloon berekend?
Ik ben uitgegaan van wat ik onder de streep verdien. Ik koop nooit iets in de kantine, dus ik tel de kosten van mijn eigen boterhammetjes niet mee. Ik hoef ook geen speciale kleren aan op mijn werk, dus kleedgeld hoeft ook niet. De auto kost, zo heb ik ooit berekend, ongeveer 17.7ct per kilometer. Bovendien ben ik ongeveer op en neer een uurtje onderweg. Ik heb een half uur pauze. Hoewel ik dan niet hoeft te werken, vind ik dit wel verloren tijd, want die tijd zou ik veel liever met familie doorbrengen. Dus in totaal ben ik 9.5 uur per dag aan mijn werk kwijt.
Gelukkig ga ik ook vaak met de fiets. Mijn reistijd is dan bijna 2,5 uur op en neer, en bovendien is een fiets ook niet gratis. Ik gok het op zo'n 2 cent per kilometer. Maar fietsen is een ander verhaal: fietsen is mijn hobby. Als ik niet naar mijn werk zou fietsen, dan zou ik op een ander tijdstip gaan fietsen. Kortom, ik beschouw dit niet als werktijd en werkkosten.
Ten slotte betaalt mijn baas mijn pensioen, enkele verzekeringen, kerstpakket en af en toe uitstapjes met eten enzo. Om het niet te ingewikkeld te maken tel ik dit allemaal niet mee.

Als ik dit allemaal meeneem dan kom ik op....E17,85 per uur! Dit is een heel stuk meer dan ik verwacht had. Het zet me wel aan het denken over dingen die ik zelf doe die eigenlijk heel weinig opleveren. Als ik het zo zie, dan zouden wij al lang een poetshulp moeten hebben.

Maar dit klopt niet helemaal. Sinds oktober ben ik van 36 uur naar 32 uur gegaan. Als ik bekijk hoeveel uren ik nu minder voor mijn werk bezig ben, en hoeveel geld ik netto minder verdien, dan is het verschil slechts E11,75 per uur. Dit heeft vooral te maken met het Nederlands progressief belastingsysteem: hoe meer je verdient, hoe meer belasting je betaalt. Ook heb ik eens gekeken naar hoeveel het waard is om overuren te maken of juist extra vakantiedagen op te nemen. Contracturen leveren mij meer op dan lossen uren, want bij contracturen krijg ik ook nog representatiekosten, vakantiedagen en andere vaste vergoedingen. Voor overuren krijg ik die niet. Het blijkt: overuren zijn slechts E9,50 waard. Nu kom ik al heel dicht in de buurt van mijn gedrag van minder hard op de snelweg en zelf het huis poetsen: het levert mij evenveel op als gewoon werken. En als ik dan kan kiezen, dan werk ik liever voor mezelf dan voor een baas.

Zie ook:
Langzamer rijden: het werkt in de praktijk!
Wat kost onze auto
van 36 uur naar 32 uur

Basisinkomen een utopie?

De discussie over basisinkomen blijft om de haverklap weer opborrelen. Wat zou het mooi zijn als niemand meer geldzorgen had, iedereen exact deed wat hij deed, en er nauwelijks bureaucratie zou zijn. Het lijkt wel op de Star Trek utopie: in die toekomst bestaat er geen geld meer en hoor ik nooit dat er iemand een saaie kantoorbaan heeft.

De discussies die ik op internet lees stellen het meestal ook zwart-wit: of basisinkomen is onbetaalbaar en de economie versloft, of basisinkomen zou geweldig zijn. Om het tweede aan te tonen zijn er enkele experimenten gestart, zoals het crowdfundingproject in Nederland, waarbij steeds een individu een basisinkomen krijgt, tot het experiment in Finland, waar ze met 2000 werkzoekenden gaan onderzoeken of een verminderde regeldruk tot meer banen leidt.

Leuke experimenten, maar wat willen we met deze experimenten bereiken? Stel dat het blijkt dat deze mensen met basisinkomen hun leven goed besteden, kunnen we dan het basisinkomen meteen uitrollen op de rest van de bevolking? Hebben we dan bewezen dat het basisinkomen betaalbaar is? Ik denk van niet.

Wat kunnen we beter doen? Laten we langzaam richting een basisinkomen kruipen, en er de meeste voordelen uit zien te halen. Voorbeeld:

• Begin met het collectiviseren van de ziektekosten. We zijn allemaal verplicht om ons te verzekeren tegen ziekten, dus dit kunnen we net zo goed collectief doen. Gevolg: veel minder bureaucratie, nutteloze reclames van zorgverzekeraars, minder wanbetalers en de zorgtoeslag kan verdwijnen.
• Draai heel veel betuttelende regeltjes terug rond mensen in de WW of in de bijstand. Scheelt een hoop regeldruk.
• Draai de AOW leeftijd weer terug naar 65; mensen boven de 60 hebben geen sollicitatieplicht meer. Zo ontstaan er meer banen voor jongeren, en kunnen die 60 plussers op hun kleinkinderen passen.
• Voer een kortere werkweek in. Laat mensen maar 6 uur per dag werken, of slechts 4 dagen in de week. Er zijn al genoeg experimenten hiermee gedaan in Zweden, met succes. Op deze manier zijn mensen relatief effectiever, en hebben meer vrije tijd.
• Haal de bezem door de inkomensbelasting: gooi de kinderbijslag, de algemene heffingskorting, de arbeidskorting en de AOW op een hoop, en maak er het eerste leeftijdsafhankelijke basisinkomen van! Dit kost behoorlijk wat geld, want normaal gesproken krijgen grootverdieners en werklozen geen heffingskorting en arbeidskorting. Maar dit kan gecompenseerd worden door de uitkeringen iets lager te maken en de belasting op het toptarief iets hoger. 
• Vanaf nu kunnen we het basisinkomen steeds een beetje laten stijgen, bijvoorbeeld als eerste voor 50-plussers. Dit stimuleert deze mensen om te stoppen met werken, zodat er banen vrij komen voor anderen.

Of we het utopie van het basisinkomen bereiken is de vraag. Maar met bovenstaande mindset wordt het financiële leven aanzienlijk prettiger.

Maar wat doen de overheid? Precies het tegenovergestelde! Ze maken het belastingstelsel onnodig ingewikkeld, met inkomensafhankelijke heffingskortingen, zorgtoeslagen en regeldruk voor werkelozen. 

Dus laten we ophouden om te praten over extreme utopieën en gewoon onze neuzen de juiste kant opzetten!

zie ook:

rara, wie profiteert er van het nieuwe belastingplan?

Met 35 op deeltijdpensioen.

Ik hoor vaak dat mensen zo snel mogelijk met pensioen willen. Maar waarom zou je wachten tot je pensioen als je nu al van de vrije tijd kan genieten? Ik werk 0,9 fte, waardoor ik eens in de twee weken een dag vrij heb. Maar aangezien ik vaak langer dan 8 uur op een dag werk, spaar ik nog meer tijd op nog vaker een vrije dag op de nemen.

Hoeveel geld heb je nodig na je pensioen?

Vorige week heb ik de pensioenberekening van Mister Money Mustache en Networthify dunnetjes overgedaan. In deze berekening wordt aangenomen je tijd tot vervroegd pensieon afhankelijk is van de eigen vermogen, je saving rate, de rente en de veilige opnamesnelheid. Hierbij kwam de terechte kritiek dat de "opnamesnelheid" (withdrawalrate) een zeer vage term is.

Wat is de opnamesnelheid?
De definitie wordt gegeven als "het maximum percentage dat je jaarlijks van de vermogen mag afsnoepen zodat je de rest van je leven niet meer in de vermogenproblemen komt". Voor meer informatie, zie onder andere Mister Money Mustache. Er is al veel onderzoek naar gedaan op basis van anndelenstatistiek, en daarin wordt 4% vaak wordt genoemd als veilige opnamesnelheid zodat je nooit jezelf in de vings snijdt.

Kan dit niet wat gemakkelijker?
Ik denk het wel. Ik denk dat je best mag aannemen dat je rendement en je opnamesnelheid ongeveer gelijk moeten zijn. Beide getallen zijn namelijk gebaseerd op de grillen van de beurs.


In de plaats daarvan vind is het eigenlijk veel interessanter om een factor in te voeren die iets zegt over je pensioensleven: wil je in je pensioen meer of minder gaan besteden dan nu? Als je denkt dat je lasten na je pensioen halveren omdat je een auto wegdoet of omdat je AOW verwacht, dan kan je deze factor op 50% zetten. Maar denk je dat je tijdens je pensioen veel op vakantie zult gaan, dan kan je beter 150% invullen. Op deze manier heb je naast eigne vermogen en saving rate twee knopjes (rente en pensioenlasten) om mee te spelen. Iedereen mag zelf inschatten wat de waarde van deze twee knoppen moet zijn. Blijkbaar heeft Mister Money Mustache ooit gezegd dat je na je pensioen nog maar 20% van je uitgaven hebt, maar lijkt me iets te weinig.

Ik heb mijn pensioencalculator nu aangepast. Stel dat ik aanneem dat ik na mijn zelfbedachte pensioendatum nog maar 50% van mijn vaste lasten heb. Dan zien de getallen voor mij er als volgt uit:

26.6 jaar, dat ziet er al een stuk rooskleuriger uit dan die 40.7 jaar van vorige week! Die 50% kan best kloppen, want ik neem aan dat we na die 26.6 jaar hypotheekvrij zijn. Onze vaste lasten zijn dan dus een stuk lager. Overigens is die 5% rente voor ons voorlopig ook best realistisch: alle stortingen op de spaarhypotheek leveren rond de 6% rente op. Hoewel financiele resultaten in het verleden nooit exacte garanties voor de toekomst geven...


zie ook:
eigen vermogen + saving rate = vervroegd pensioen!
pensioencalculator

Saving rate

Op veel blogs, zoals mevrouw money wenkbrauw en econowiser kwam ik de term "saving rate" tegen, maar helaas vond ik geen uitleg over wat het inhoudt. Aangezien de meeste van deze blogs fan zijn van een bepaalde behaarde amerikaan, genaamd mister money mustache, kan het niet anders dat hij de oorsprong van deze term is. Na wat zoeken kwam ik op een artikel uit, waar meneer snorregeld het haarfijn (sorry voor het woordgrapje) uitlegt.

Zijn theorie is dat slechts 1 getal bepaalt wanneer je de schaapjes op het droge hebt. Dat is niet je inkomen, niet je uitgaven, en ook niet je vermogen. Het enige interessante getal is de verhouding tussen hoeveel je maandelijks overhoudt en hoeveel je maandelijks binnenharkt. Dus als iemand maandelijks 4000, -verdient en 3000,- uitgeeft, dan is de saving rate (4000 - 3000)/4000 = 25%. Hoe hoger dit percentage, hoe sneller je op je lauweren kunt rusten.
Bij mensen die nauwelijks aan de toekomst denken worden alle inkomsten meteen stukgeslagen. Deze mensen zullen dus zeker tot hun pensioenleeftijd moeten werken. Maar als je elke maand een stukje inkomen probeert over te houden en dit goed laat rentenieren, dan komt een vroeg pensioen steeds dichter bij.
Een voordeel van het getal is dat het niets zegt over je absolute inkomen en uitgaven. Hierdoor kan je het gemakkelijk vergelijken met anderen en hoef je niet meteen je hele huishoudboekje op straat te gooien. Kortom, een getal dat veel zegt. Een getal naar mijn hart!

De berekening

Recensie + Give Away: Een rijk leven zonder geld - Heidemarie Schwermer

Toch typisch, een tijdje terug schreef ik over het weggeven van spullen, en zojuist vind ik bij de kringloop een interessant boek erover. Blijkbaar begint het zuinig leven al zo ingeburgerd te raken dat de consuminderboeken al bij de kringloop belanden. Het betreft het boek "een rijk leven zonder geld" van Heidemarie Schwermer.

Wat is er uniek aan dit boek?
Nu bestaan er tegenwoordig talloze boeken en blogs over geld besparen. Waarom is dit boek anders? Veel van deze bespaarstrategieen neigen naar besparen, beknibbelen en onthouden. Heidemarie heeft een volledig andere inslag. Ze staat open om iedereen hulp of goederen aan te bieden, en daardoor ontvangt ze veel terug, zonder erom te vragen. Dit systeem werkt zo goed bij haar, dat ze besluit een jaar lang te leven zonder geld. Al haar behoeftes wil ze bevredigen door te ruilen, of nog beter, dat het aangeboden wordt.

Overuren laten uitbetalen?

Ik heb het geluk dat ik flexibele werktijden heb, waarbij ik uren die ik teveel werk kan opsparen voor momenten dat ik iets minder werk. Eerlijk gezegd weet ik niet eens hoeveel uren ik in de plus of in de min mag staan, maar bij 40 uur heb ik nog geen klachten gehoord. Ik vind het prettig om een flinke vakantiebuffer te hebben, zodat ik de vrijheid heb om zomaar wat daagjes vrij te nemen, of zelfs om eerder te stoppen met werken.

Op dit moment heb ik ongeveer 40 uur opgebouwd. Dit jaar krijgen we voor het eerst de mogelijkheid om overuren te laten uitbetalen. Dit is een van de dilemma's waarom ik dit blog ben begonnen: wat is het belangrijkste, tijd of geld?