CO2, NH3, NOx... de mensheid maakt het niet gemakkelijk voor het milieu. Veel mensen maken zich hier zorgen om. Maar een hele grote groep ziet het andersom: het milieuw maakt het niet gemakkelijk voor de mensheid: hoe meer het milieu onze leven belemmerd, hoe meer mensen hun kop in het zand steken en niet willen geloven dat ons milieu het steeds lastiger heeft.
Zoals je verwacht hoor ik bij de eerste groep. Ik ben geen Greta Thunberg die zijn hele leven aan demonstreren wijdt, maar ik probeer m'n leven wel zo in te richten dat mijn foodprint zo klein mogleijk is, zonder aan levenskwaliteit in te hoeven boeten.
Daarom neem ik zoveel mogelijk de fiets, en als ik de auto neem, dan rij ik niet harder dan 100km/u. Een paar jaar geleden heb ik al laten zien dat langzamer rijden geld bespaart, maar ook minder verkeersslachtoffers, CO2 uitstoot en files. Als deze argumenten waren blijkbaar niet genoeg voor de VVD alias de vroempartij. Maar nu komt er nog een extra voordeel bij: minder stikstofuitstoot. En aangezien nu de hele Nederlandse economie vast begint te lopen door stikstof gaat de VVD waarschijnlijk overstag. En zij zijn niet de enige. D66 wil zelfs een stapje verder gaan door alle snelwegen maximaal 90km/u te maken, zie hier.
Dit past bij een pragmatische partij die zijn wetenschappelijk bureau op orde heeft. 90 km/u is inderdaad de snelheid die de beste doorstroming geeft, en waarbij de meeste auto's het zuinigste lopen.
Ook bij longartsen, omwonenden en Veilig Verkeer Nederland gaan de vlaggen uit als de maximum snelheid wordt verlaagd. Zie hier een NOS reportage.
Minimalisme, opgelegd door de Raad van State. Half Nederland mokt, maar over een paar jaar weten we niet beter.
Zie ook:
wat levert langzamer rijden op de snelweg op?
100km/u levert meer op dan alleen geld
Posts tonen met het label vervoer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vervoer. Alle posts tonen
maandag 11 november 2019
maandag 7 januari 2019
gas water licht km in 2018
De financiele balans opmaken voor afgelopen jaar is iets ingewikkelder dan normaal, dus ik begin met de energiebalans. De grote vraag is vooral: wat is het effect van een persoon minder in huis.
Elektra
Veel dingen in huis verbruiken elektriciteit ongeacht het aantal mensen dat er gebruik van maakt. Het elektriciteitsverbruik is dus maar een beetje afgenomen:
In de grafiek laat ik in blauw het maandelijkse verbruik zien, en in rood het jaarlijkse gemiddelde. Ik heb al het verbruik omgerekend naar "verbruik per jaar". Op deze manier krijg je geen rare dip bij februari, en is het niet erg als ik een maand een paar dagen ben vergeten om de meterstanden op te nemen. De waarden die je in de grafiek ziet zijn dus "verbruik"/"aantal dagen" x 365.
Water
Het verbruik van water is wel direct gerelateerd aan het aantal gebruikers. Het enige "gemeenschappelijke" water is het water voor de katten, kippen en planten, en voor de planten heb ik een regenton. Het resultaat is een flinke val in de grafiek:
De schommeling in de grafiek wordt veroorzaakt door mijn meetonnauwkeurigheid: de afgelopen maanden registreer ik steeds of 2 m^3 of 3 m^3 per maand. De schommeling in de grafiek heeft dus niets met wisselend gebruik te maken. Ik denk dat ik vanaf nu beter ook de decimalen ga noteren.
autokilometers
De auto blijft steeds meer op de oprit staan, omdat ik veel liever met de fiets naar het werk ga. Als ik zo doorga, dan zou ik dit jaar op het punt kunnen komen dat ik meer kilometers met de fiets afleg dan met de auto. Tot nu toe gaat het ongever gelijk op: tot en met 6 januari het is ongeveer 100km-100km.
Gas
En ten slotte gas. Heeft het lager draaien van de termostaat al iets opgeleverd? Volgens de grafiek nog niet:
Sterker nog: in december 2018 verbruikte ik meer gas dan in december 2017!
Wat gaat hier mis?
Daarom heb ik een nieuwe grafiek gemaakt die meer op het gebruik inzoomt. De onderstaande grafiek plot het maandelijkse verbruik over meerdere winters over elkaar. Pas halverwege 2014 ben ik begonnen met de meterstanden maandelijks opschrijven, dus vanaf dan kan ik een gedetailleerde vergelijking maken:
In de afgelopen vier en een halve winter zie je dat het verbruik enorm varieert. In de winters van '14-'15 en van '16-'17 is er beduidend meer gas verbruikt dan in de andere jaren. Dit kan ik niet verklaren aan de hand van ons gedrag: wij gaan nooit in de winter met vakantie en hebben de kachel nooit echt hoog gezet. De enige verklaring is dat deze winters veel strenger waren dan de andere. Wel jammer dat ik nog niet direct het effect kan zien. Ik zal dus nog even moeten wachten.
Elektra
Veel dingen in huis verbruiken elektriciteit ongeacht het aantal mensen dat er gebruik van maakt. Het elektriciteitsverbruik is dus maar een beetje afgenomen:
Water
Het verbruik van water is wel direct gerelateerd aan het aantal gebruikers. Het enige "gemeenschappelijke" water is het water voor de katten, kippen en planten, en voor de planten heb ik een regenton. Het resultaat is een flinke val in de grafiek:
autokilometers
De auto blijft steeds meer op de oprit staan, omdat ik veel liever met de fiets naar het werk ga. Als ik zo doorga, dan zou ik dit jaar op het punt kunnen komen dat ik meer kilometers met de fiets afleg dan met de auto. Tot nu toe gaat het ongever gelijk op: tot en met 6 januari het is ongeveer 100km-100km.
En ten slotte gas. Heeft het lager draaien van de termostaat al iets opgeleverd? Volgens de grafiek nog niet:
Wat gaat hier mis?
Daarom heb ik een nieuwe grafiek gemaakt die meer op het gebruik inzoomt. De onderstaande grafiek plot het maandelijkse verbruik over meerdere winters over elkaar. Pas halverwege 2014 ben ik begonnen met de meterstanden maandelijks opschrijven, dus vanaf dan kan ik een gedetailleerde vergelijking maken:
maandag 17 december 2018
Net geen fietsrecord
Het jaar is bijna afgelopen, dus kan ik wat balansen gaan opmaken. Aangezien ik de komende week niet meer met de fiets naar het werk ga (te vies weer, zelfs voor mijn standaard), betekent dit dat ik het eindresultaat van mijn fietsgedrag kan bekijken. Voor wie het niet weet: mijn enkele reis woon-werk is rond de 30 kilometer, die ik bijna dagelijks met een racefiets probeer af te leggen. Het resultaat is als volgt:
Dit jaar ben ik 110 keer met de fiets naar het werk gegaan, en dat is 3 minder dan het recordjaar van 2017, maar nog steeds veel meer dan de voorgaande jaren. Of ik nu toch nog snel 4 keer door dit weer naar het werk ga fietsen om het record te verbreken? Ehm..nee. Ik ga geen wedstrijd met mezelf houden.
Maar relatief gezien ben ik eigenlijk veel vaker met de fiets gegaan. Mijn zoontje is nu op zondag, maandag en donderdag bij mij. Donderdag is mijn lesgeefdag, dus op maandag is het meestal puzzelen hoe ik dit oplos. Soms komt mijn moeder, maar vaak werk ik die dag thuis. Dit jaar heb ik dus veel meer thuisgewerkt, en nog steeds heb ik zoveel kunnen fietsen. Ik ben dus vooral nog minder met de auto naar het werk geweest. En dat is terug te zien in het jaarlijkse autoverbruik:
(blauw is het maandelijks verbruik, geschaald naar een jaar, en rood het jaarlijkse verbruik)
Het jaar is nog niet afgerond, maar het lijkt erop dat ik dit jaar ongeveer 2000-3000 km minder heb gereden dan in 2017.
Maar relatief gezien ben ik eigenlijk veel vaker met de fiets gegaan. Mijn zoontje is nu op zondag, maandag en donderdag bij mij. Donderdag is mijn lesgeefdag, dus op maandag is het meestal puzzelen hoe ik dit oplos. Soms komt mijn moeder, maar vaak werk ik die dag thuis. Dit jaar heb ik dus veel meer thuisgewerkt, en nog steeds heb ik zoveel kunnen fietsen. Ik ben dus vooral nog minder met de auto naar het werk geweest. En dat is terug te zien in het jaarlijkse autoverbruik:
(blauw is het maandelijks verbruik, geschaald naar een jaar, en rood het jaarlijkse verbruik)
Het jaar is nog niet afgerond, maar het lijkt erop dat ik dit jaar ongeveer 2000-3000 km minder heb gereden dan in 2017.
maandag 20 augustus 2018
Energieverbruik 2018
We zijn al ver over de helft van 2018, tijd om een energiebalans op te maken. Het vorig jaar was ik een recordaantal keren naar het werk gefietst, namelijk 113 keer. Het zou moeilijk zijn om dit te evenaren, en persoonlijk wilde ik er niet naar streven, omdat ik niet moet doorschieten in mijn gedrag. Bovendien heb ik dit jaar best vaak thuis gewerkt. Dat scheelt in de brandstof, maar ook in de fietskilometers. Toch ben ik aardig op weg om het record van het vorig jaar te evenaren of te verbreken:
De oranje lijn is het aantal keren dat ik dit jaar tot nu toe met de fiets ben geweest. Door het mooie weer en doordat ik deze vakantie geen lange aaneengesloten periode vrij heb genomen lig ik nu zelfs voor: de teller staat op 77 keer, goed voor 4620 km!
Dit resultaat heeft direct effect op het autoverbruik: sinds de tijd dat we een auto hebben is het verbruik continue aan het zakken. Ze zitten nu op ongeveer 13500 km per jaar:
Elektriciteit blijft redelijk constant, op zo'n 1700kWh per jaar. We doen nog steeds niks geks met stroom:
Het gasverbruik ligt op zo'n 1250 kuub per jaar. Deze resultaten zijn zeer moeilijk direct aan ons toe te schrijven, omdat het jaarlijkse verbruik vooral afhankelijk is van de temperatuur:
Ten slotte water. Je zou verwachten dat het verbruik heel hoog ligt ivm de droogte. Het tegendeel is waar. Ik heb slechts spaarzaam gegieterd, 1 of 2 gieters per dag. Dat is net zo veel als een paar keer de wc doorspoelen. Voor de rest is het bad veel minder gebruikt.
Zie ook:
onze hypotheek
Dit resultaat heeft direct effect op het autoverbruik: sinds de tijd dat we een auto hebben is het verbruik continue aan het zakken. Ze zitten nu op ongeveer 13500 km per jaar:
Elektriciteit blijft redelijk constant, op zo'n 1700kWh per jaar. We doen nog steeds niks geks met stroom:
onze hypotheek
maandag 11 december 2017
Hoe bespaar ik op mijn fietskosten?
Naast software ontwikkelaar en wetenschapsleraar, kan ik mezelf gerust een beroepsfietser noemen. Mijn reisafstand is ongeveer 30 kilometer enkele reis. De afgelopen jaren ging ik een stuk of 60 keer per jaar met de fiets, maar dit jaar heb ik tot nu toe al 115 keer de fiets gepakt:
Ik heb dus bijna 7000 kilometer fileleed vervangen door fietsgenot, en daarbij ongeveer E800,- uitgespaard. Voor mij is een racefiets het beste compromis: je kunt er erg hard mee, en is relatief goedkoop. Ik heb de mijne tweedehands gekocht voor E350,-, en ik verwacht dat hij zeker 5 jaar mee kan gaan. Bovendien is mijn route er zeer geschikt voor: van de 30 kilometer bestaat minstens de helft uit kaarsrecht asfalt fietspad.
Het nadeel van een racefiets is het onderhoud. Door de hogere snelheid, de dunnere banden en dunnere ketting (de ketting moet immers soepel over de buitenste en binnenste tandwielen kunnen) is een racefiets aan veel slijtage onderhevig. Voor een setje banden, remblokken, ketting en tandwielen ben je zo jaarlijks E100-200,- kwijt (ongeveer 2ct per kilometer), dus kan het geen kwaad om dit te optimaliseren.
Daarom bij deze een paar bespaartips voor de racefiets:
Het nadeel van een racefiets is het onderhoud. Door de hogere snelheid, de dunnere banden en dunnere ketting (de ketting moet immers soepel over de buitenste en binnenste tandwielen kunnen) is een racefiets aan veel slijtage onderhevig. Voor een setje banden, remblokken, ketting en tandwielen ben je zo jaarlijks E100-200,- kwijt (ongeveer 2ct per kilometer), dus kan het geen kwaad om dit te optimaliseren.
Daarom bij deze een paar bespaartips voor de racefiets:
- vermijd natte dagen. Vooral de ketting en remblokken slijten terwijl je er naar kijkt als het regent. Mocht je toch in een bui terecht komen: maak na de tocht de velgen, remblokken en ketting goed schoot, en vet de ketting opnieuw in. Gladde wegen zijn trouwens helemaal uit den boze. Niet alleen om het gevaar, maar vooral om het zout op de weg dat je fiets beschadigt.
- In principe kunnen remblokken mee totdat je niet meer kunt remmen. Maar let er wel op dat het contactoppervlak langzaam verplaatst. Zo kan het zijn dat je na een tijdje niet op je velg, maar op je band aan het remmen bent! Ik ken mensen die zo met remblokjes van 5 euro een buitenband van 40 euro hebben vernield. Wil je je buitenband niet beschadigen, kijk dan af en toe goed of de remblokjes nog aansluiten op de velg.
- veel mensen vervangen buitenbanden al zodra het profiel niet meer zichtbaar is. Ik vind dit schromelijk overdreven. Een racefiets heeft nauwelijks profiel nodig, en voorbij het profiel zit nog heel veel band dat weg kan slijten. Vooral antilekbanden hebben vaak een erg dikke laag, zodat je nog veel langer op deze band kan doorrijden. Zelfs een plat loopvlak hoeft geen probleem te zijn. Mocht je toevallig de band er een keer af moeten halen (wegens lekke binnenband of kapotte spaak): leg de buitenband er dan andersom op. Wegen zijn namelijk een beetje bolvormig. Aangezien je meestal aan de rechterkant fietst, slijdt de band schuin af. Als de band andersom ligt, dan de andere kant meer afslijten. Zo kan je band weer een paar honderd kilometer extra mee.
- zoals ik al aangaf: de ketting slijt erg hard. Het probleem is dat de tandwielen langer mee kunnen dan de ketting, maar een ketting wordt na verloop van tijd een beetje langer, waardoor de ketting gaat inslijten in de tandwielen. Bedenk dat het vervangen van alle tandwielen veel lastiger en duurder is dan het vervangen van een ketting. De ketting moet dus optijd vervangen worden.
Nog beter is het om een stuk of 3 kettingen te kopen en te rouleren. Elke 1-2 maanden leg je er een andere ketting op, zodat de kettingen tegelijk slijten. Na een verloop van tijd gaan de kettingen wel wat oprekken, maar ze slijten alledrie even hard, en slijten ook even hard in de tandwielen. Als drie kettingen versleten zijn, dan zijn de tandwielen ook aan vervanging toe, dus dat komt mooi uit. Het is best wel wat werk, maar betaalt zich prima terug.
maandag 21 augustus 2017
100 km/u levert veel meer op dan alleen geld
Vorige week liet ik zien hoeveel geld je kunt besparen als je niet de gebruikelijke 120 of 130 km/u rijdt, maar bijvoorbeeld 100km/u. Hoewel de reistijd een beetje toeneemt, levert het een enorme besparing op, in de orde van 20 Euro per extra uur reistijd. Maar als je het niet voor het geld wilt doen, dan zijn er nog 3 belangrijke andere redenen:
maandag 14 augustus 2017
100 of 120 km/u: wat levert het meeste geld en tijd op?
Ik
ga bijna altijd met de fiets naar het werk, maar soms ontkom ik er niet
aan om de auto te pakken. Hoewel ik op de fiets zo hard mogelijk wil
gaan, kies ik in de auto meestal voor een rijstijl van een bejaarde: ik
ga zelden harder dan 100km/u. Op die manier rijdt de auto stiller, heb
ik minder snelheidsverschil met vrachtauto's en is de auto een stuk
zuiniger. Maar aangezien dit blog geld-is-tijd heet, vroeg ik me af
hoeveel extra reistijd ik hierdoor heb, en hoeveel geld het me oplevert.
Kortom: hoeveel euro spaar ik uit per uur extra reistijd?
Over elke auto kan je wel zijn zuinigheid vinden, maar meestal niet bij welke snelheid de auto het zuinigste is. Gelukkig vond ik wat informatie op mpgforspeed en heb de gegevens vervolgens met mijn omrekentool omgerekend van miles per gallon naar kilometers per liter:
Zo heb ik de grafieken van de 4 autotypen uit de bovenste grafiek geinterpoleerd en omgerekend naar "extra kosten per besparend uur reistijd":
Om een lang verhaal kort te maken: wat kun je besparen als gemiddelde autorijder? Een gemiddelde forens rijdt ongeveer 20000km per jaar, waarvan 10000 op de snelweg. Deze forens, kan je ongeveer E230,- per jaar besparen door geen 120 maar 100 kilometer per uur te rijden. Het enige verschil is dat er geen 83 uur gestressed geraced wordt, maar 100 uur relaxed croezen! Ter vergelijking: als je 20000 kilometer in totaal rijdt tegen 17 kilometer per liter en je kent een tankstation dat 5 cent goedkoper is, dan spaar je slechts E59,- uit.
Mensen zijn vaak niet bewust dat ze een dief van hun portemonnee zijn als ze het gaspedaal hard indrukken. En al deze verspilde brandstof gaat als vervuiling de lucht in. Daarom ben ik een grote voorstander om de maximum snelheid in Nederland te verlagen naar 100km/u. Zo kunnen we veel gemakkelijk de klimaatdoelstellingen halen en zullen er veel minder files en ongelukken zijn. Wat mij betreft komt er weer trajectcontrole op de A2 en, als we toch bezig zijn, ook op alle andere snelwegen.
(dit artikel is een aangepaste versie van een artikel uit 2013)
maandag 8 mei 2017
Mijn fiets gaat als een speer!
Sinds eind 2012 werk ik bij mijn huidige werkgever, op ongeveer 30 kilometer van mijn huis. Ik ben meteen begonnen om minstens eens per week naar het werk te fietsen. Het is hoofdzakelijk een mooie, rustige route, en op het werk kan ik douchen. Vanaf begin 2013 houd ik bij hoevaak ik met de fiets naar het werk ga. De volgende grafiek laat zien hoevaak ik per jaar ben gaan fietsen:
Inderdaad dus eens per week met de fiets. Hier zie je dat de grafieken het hardste stijgen in het voorjaar, als het vaak al mooi weer is, weinig vakantie heb, en dat ik graag een goede conditie wil hebben voor in de zomer. In de winter fiets ik sporadisch, wegens teweinig licht, kou, en de troep op de weg. Ook zie je dat ik af en toe wat minder fiets. Dat komt meestal door vakantie, slecht weer, of doordat ik een paar weken voor werk in het buitenland zit (zoals in de zomer van 2014 en in het voorjaar van 2016). In het najaar van 2016 fietste ik ook minder door persoonlijke omstandigheden en doordat ik van 36 uur naar 32 uur werken ben gegaan.
Maar dit jaar ben ik zeer voortvarend van start gegaan. Ik heb dit jaar al bijna net zoveel gefietst als in heel 2016! Ik ben het fietsen steeds leuker gaan vinden. 3 jaar geleden ging ik alleen fietsen als het heel mooi weer was, en bij voorkeur niet twee dagen achter elkaar. Nu heb ik het omgedraaid: ik ga altijd met de fiets, tenzij ik bijvoorbeeld na werk andere afspraken heb. Zelfs fietsen in de donkere dagen begin ik te waarderen, omdat het dan zo lekker rustig is op de weg.
Ik merk dat dit overdadig veel fietsen enkele gevolgen heeft. Ten eerste begint mijn conditie de pan uit te rijzen. Tegenwoordig leg ik die 30 kilometer in 53 minuten af, inclusief wachten bij stoplichten enzo. Een ander gevolg is mijn eetpatroon: toen ik slechts 1 of 2 keer per week ging fietsen kon ik die calorieen gemakkelijk verspreid over de week compenseren. Maar nu ik bijna elke dag fiets, moet er behoorlijk veel bij. Een retourtje kost al snel 1000-1500kcal. Deze moet ik dus bovenop de dagelijkse 2500kcal nuttigen om op gewicht te blijven. Het is tegenwoordig zo erg, dat ik bij alle producten op de voedingswaardetabel kijk om te zien welk produkt de meeste calorieen heeft!
Sinds 2014 ben ik 275 keer met de fiets naar het werk gegaan. Dat is ongeveer 16.500km, oftewel van hier naar Sidney! Hiermee heb ik ongeveer 825liter benzine, 2200kg CO2, oftewel 2310,- aan autokosten bespaard. Als je mijn auto 275 keer op de snelweg zou zetten, dan zou je een file van bijna 3 kilometer hebben.
Maar dit was niet gratis: elk jaar heb ik alle banden en ketting vervangen, en in totaal een stuk of 10 lekke banden gehad (die ik onderweg kan vervangen), een kapotte derailleur (toen moest ik mijn vrouw bellen om me op te halen), en een (bijna) ongeluk. Verder was mijn fiest na pakweg 25.000km ook aan vervanging toe.
Ik heb ongeveer 350.000kcal verbrand (equivalent aan ongeveer 40 kilo lichaamsvet). Je kunt dus op 40 kilo vet naar Sidney fietsen! Dat zegt wel iets over de efficientie van een menselijk lichaam. Van de andere kant: dit laat ook zien hoe moeilijk het is om af te vallen. Als ik ooit minder ga fietsen zal het moeilijk worden om mijn eetpatroon aan te passen...
Maar dit jaar ben ik zeer voortvarend van start gegaan. Ik heb dit jaar al bijna net zoveel gefietst als in heel 2016! Ik ben het fietsen steeds leuker gaan vinden. 3 jaar geleden ging ik alleen fietsen als het heel mooi weer was, en bij voorkeur niet twee dagen achter elkaar. Nu heb ik het omgedraaid: ik ga altijd met de fiets, tenzij ik bijvoorbeeld na werk andere afspraken heb. Zelfs fietsen in de donkere dagen begin ik te waarderen, omdat het dan zo lekker rustig is op de weg.
Ik merk dat dit overdadig veel fietsen enkele gevolgen heeft. Ten eerste begint mijn conditie de pan uit te rijzen. Tegenwoordig leg ik die 30 kilometer in 53 minuten af, inclusief wachten bij stoplichten enzo. Een ander gevolg is mijn eetpatroon: toen ik slechts 1 of 2 keer per week ging fietsen kon ik die calorieen gemakkelijk verspreid over de week compenseren. Maar nu ik bijna elke dag fiets, moet er behoorlijk veel bij. Een retourtje kost al snel 1000-1500kcal. Deze moet ik dus bovenop de dagelijkse 2500kcal nuttigen om op gewicht te blijven. Het is tegenwoordig zo erg, dat ik bij alle producten op de voedingswaardetabel kijk om te zien welk produkt de meeste calorieen heeft!
Sinds 2014 ben ik 275 keer met de fiets naar het werk gegaan. Dat is ongeveer 16.500km, oftewel van hier naar Sidney! Hiermee heb ik ongeveer 825liter benzine, 2200kg CO2, oftewel 2310,- aan autokosten bespaard. Als je mijn auto 275 keer op de snelweg zou zetten, dan zou je een file van bijna 3 kilometer hebben.
Maar dit was niet gratis: elk jaar heb ik alle banden en ketting vervangen, en in totaal een stuk of 10 lekke banden gehad (die ik onderweg kan vervangen), een kapotte derailleur (toen moest ik mijn vrouw bellen om me op te halen), en een (bijna) ongeluk. Verder was mijn fiest na pakweg 25.000km ook aan vervanging toe.
Ik heb ongeveer 350.000kcal verbrand (equivalent aan ongeveer 40 kilo lichaamsvet). Je kunt dus op 40 kilo vet naar Sidney fietsen! Dat zegt wel iets over de efficientie van een menselijk lichaam. Van de andere kant: dit laat ook zien hoe moeilijk het is om af te vallen. Als ik ooit minder ga fietsen zal het moeilijk worden om mijn eetpatroon aan te passen...
maandag 19 december 2016
Hoeveel geld levert mijn werktijd op?
Dit blog heet "Geld is Tijd", maar tot mijn schaamte kwam ik er achter dat ik nog nooit had uitgerekend wat ik precies voor uurloon heb.
Wel heb ik al ooit berekend dat het bewust 100 rijden op de snelweg mij ongeveer een tientje per uur extra reistijd oplevert, zie hier. Ik vind dat een prima uurloon voor iets waar ik weinig voor hoeft te doen, en bovendien is het beter voor het milieu. Maar ik heb het dus nooit gerelateerd aan mijn normale uurloon. Ik vermoedde dat dit ook rond die koers zou zijn, maar is dit ook zo?
Hoe heb ik mijn uurloon berekend?
Ik ben uitgegaan van wat ik onder de streep verdien. Ik koop nooit iets in de kantine, dus ik tel de kosten van mijn eigen boterhammetjes niet mee. Ik hoef ook geen speciale kleren aan op mijn werk, dus kleedgeld hoeft ook niet. De auto kost, zo heb ik ooit berekend, ongeveer 17.7ct per kilometer. Bovendien ben ik ongeveer op en neer een uurtje onderweg. Ik heb een half uur pauze. Hoewel ik dan niet hoeft te werken, vind ik dit wel verloren tijd, want die tijd zou ik veel liever met familie doorbrengen. Dus in totaal ben ik 9.5 uur per dag aan mijn werk kwijt.
Gelukkig ga ik ook vaak met de fiets. Mijn reistijd is dan bijna 2,5 uur op en neer, en bovendien is een fiets ook niet gratis. Ik gok het op zo'n 2 cent per kilometer. Maar fietsen is een ander verhaal: fietsen is mijn hobby. Als ik niet naar mijn werk zou fietsen, dan zou ik op een ander tijdstip gaan fietsen. Kortom, ik beschouw dit niet als werktijd en werkkosten.
Ten slotte betaalt mijn baas mijn pensioen, enkele verzekeringen, kerstpakket en af en toe uitstapjes met eten enzo. Om het niet te ingewikkeld te maken tel ik dit allemaal niet mee.
Als ik dit allemaal meeneem dan kom ik op....E17,85 per uur! Dit is een heel stuk meer dan ik verwacht had. Het zet me wel aan het denken over dingen die ik zelf doe die eigenlijk heel weinig opleveren. Als ik het zo zie, dan zouden wij al lang een poetshulp moeten hebben.
Maar dit klopt niet helemaal. Sinds oktober ben ik van 36 uur naar 32 uur gegaan. Als ik bekijk hoeveel uren ik nu minder voor mijn werk bezig ben, en hoeveel geld ik netto minder verdien, dan is het verschil slechts E11,75 per uur. Dit heeft vooral te maken met het Nederlands progressief belastingsysteem: hoe meer je verdient, hoe meer belasting je betaalt. Ook heb ik eens gekeken naar hoeveel het waard is om overuren te maken of juist extra vakantiedagen op te nemen. Contracturen leveren mij meer op dan lossen uren, want bij contracturen krijg ik ook nog representatiekosten, vakantiedagen en andere vaste vergoedingen. Voor overuren krijg ik die niet. Het blijkt: overuren zijn slechts E9,50 waard. Nu kom ik al heel dicht in de buurt van mijn gedrag van minder hard op de snelweg en zelf het huis poetsen: het levert mij evenveel op als gewoon werken. En als ik dan kan kiezen, dan werk ik liever voor mezelf dan voor een baas.
Zie ook:
Langzamer rijden: het werkt in de praktijk!
Wat kost onze auto
van 36 uur naar 32 uur
Wel heb ik al ooit berekend dat het bewust 100 rijden op de snelweg mij ongeveer een tientje per uur extra reistijd oplevert, zie hier. Ik vind dat een prima uurloon voor iets waar ik weinig voor hoeft te doen, en bovendien is het beter voor het milieu. Maar ik heb het dus nooit gerelateerd aan mijn normale uurloon. Ik vermoedde dat dit ook rond die koers zou zijn, maar is dit ook zo?
Hoe heb ik mijn uurloon berekend?
Ik ben uitgegaan van wat ik onder de streep verdien. Ik koop nooit iets in de kantine, dus ik tel de kosten van mijn eigen boterhammetjes niet mee. Ik hoef ook geen speciale kleren aan op mijn werk, dus kleedgeld hoeft ook niet. De auto kost, zo heb ik ooit berekend, ongeveer 17.7ct per kilometer. Bovendien ben ik ongeveer op en neer een uurtje onderweg. Ik heb een half uur pauze. Hoewel ik dan niet hoeft te werken, vind ik dit wel verloren tijd, want die tijd zou ik veel liever met familie doorbrengen. Dus in totaal ben ik 9.5 uur per dag aan mijn werk kwijt.
Gelukkig ga ik ook vaak met de fiets. Mijn reistijd is dan bijna 2,5 uur op en neer, en bovendien is een fiets ook niet gratis. Ik gok het op zo'n 2 cent per kilometer. Maar fietsen is een ander verhaal: fietsen is mijn hobby. Als ik niet naar mijn werk zou fietsen, dan zou ik op een ander tijdstip gaan fietsen. Kortom, ik beschouw dit niet als werktijd en werkkosten.
Ten slotte betaalt mijn baas mijn pensioen, enkele verzekeringen, kerstpakket en af en toe uitstapjes met eten enzo. Om het niet te ingewikkeld te maken tel ik dit allemaal niet mee.
Als ik dit allemaal meeneem dan kom ik op....E17,85 per uur! Dit is een heel stuk meer dan ik verwacht had. Het zet me wel aan het denken over dingen die ik zelf doe die eigenlijk heel weinig opleveren. Als ik het zo zie, dan zouden wij al lang een poetshulp moeten hebben.
Maar dit klopt niet helemaal. Sinds oktober ben ik van 36 uur naar 32 uur gegaan. Als ik bekijk hoeveel uren ik nu minder voor mijn werk bezig ben, en hoeveel geld ik netto minder verdien, dan is het verschil slechts E11,75 per uur. Dit heeft vooral te maken met het Nederlands progressief belastingsysteem: hoe meer je verdient, hoe meer belasting je betaalt. Ook heb ik eens gekeken naar hoeveel het waard is om overuren te maken of juist extra vakantiedagen op te nemen. Contracturen leveren mij meer op dan lossen uren, want bij contracturen krijg ik ook nog representatiekosten, vakantiedagen en andere vaste vergoedingen. Voor overuren krijg ik die niet. Het blijkt: overuren zijn slechts E9,50 waard. Nu kom ik al heel dicht in de buurt van mijn gedrag van minder hard op de snelweg en zelf het huis poetsen: het levert mij evenveel op als gewoon werken. En als ik dan kan kiezen, dan werk ik liever voor mezelf dan voor een baas.
Zie ook:
Langzamer rijden: het werkt in de praktijk!
Wat kost onze auto
van 36 uur naar 32 uur
zondag 14 september 2014
Onze auto gaat net zo hard als mijn fiets!
De auto is een prima vervoermiddel om snel van A naar B te gaan. Het zet je meestal direct bij de deur af, en het is vooral erg snel. Maar een auto kost ook erg veel geld, en het kost veel tijd om dat geld bij elkaar te sprokkelen. Eigenlijk zou je al deze tijd bij de reistijd moeten optellen om te zien of de auto echt een snel vervoermiddel is. De vraag is dus: hoe hard rijdt een auto effectief, of met andere woorden: hoeveel tijd besteed ik aan de auto, en hoeveel afstand leg ik ermee af?
Jaarlijks rijden wij zo'n 20.000 km met de auto. Volgens het metertje in de auto rijden we gemiddeld 50 km/u. We zitten dus 400 uur per jaar in de auto, pfff.
Maar daar blijft het niet bij. Ook besteed ik zo'n 20 uur per jaar aan wassen, naar de garage brengen, voorruit krabben en olie peil controleren.
Maar de echte tijd zit 'm in de tijd die nodig is om het benodigde geld bij elkaar te sparen. Onze auto rijdt ongeveer 1 liter op 18.5 kilometer. Uitgaande van E1,65 per liter kom ik uit op 1784,- per jaar aan brandstofkosten. Aan afschrijving, verzekering, onderhoud en belasting zijn we ongeveer 1300,- kwijt. Als ik er vanuit ga dat ik 20 euro per uur verdien, dan ben ik dus nog extra 154 uur bezig om het autogeld bij elkaar te verdienen.
Zo kom ik dus uit op 20.000km in 400+20+154uur. Eigenlijk rijdt onze auto dus nog geen 35km/u. Een beetje racefiets kan dit gemakkelijk bijhouden. En nog te bedenken dat wij een relatief goedkope auto hebben. Ter vergelijking: als ik van mijn werk een leaseauto had genomen, dan was ik veel meer geld kwijt geweest, zodat zo'n auto slechts 25 km/u gaat.
Natuurlijk is dit niet helemaal eerlijk: vaak zitten we met z'n tweeën of drieën in de auto, dus eigenlijk verplaatsen meer dan 1 persoon voor hetzelfde geld. Maar van de andere kant: als ik niet voor de auto zou hoeven te werken, zou ik ook minder forensenritjes hoeven te maken. En al die kilometers die ik in die extra ritjes zit, zijn eigenlijk verspilde kilometers, want ik rij die kilometers alleen om de auto te betalen om vervolgens die kilometers te rijden!
Die berekening gaat me iets te ver voor een zondagavond, daar ga ik een ander keertje voor zitten.
zie ook: wat kost een auto en hoe bespaar ik erop
Jaarlijks rijden wij zo'n 20.000 km met de auto. Volgens het metertje in de auto rijden we gemiddeld 50 km/u. We zitten dus 400 uur per jaar in de auto, pfff.
Maar daar blijft het niet bij. Ook besteed ik zo'n 20 uur per jaar aan wassen, naar de garage brengen, voorruit krabben en olie peil controleren.
Maar de echte tijd zit 'm in de tijd die nodig is om het benodigde geld bij elkaar te sparen. Onze auto rijdt ongeveer 1 liter op 18.5 kilometer. Uitgaande van E1,65 per liter kom ik uit op 1784,- per jaar aan brandstofkosten. Aan afschrijving, verzekering, onderhoud en belasting zijn we ongeveer 1300,- kwijt. Als ik er vanuit ga dat ik 20 euro per uur verdien, dan ben ik dus nog extra 154 uur bezig om het autogeld bij elkaar te verdienen.
Zo kom ik dus uit op 20.000km in 400+20+154uur. Eigenlijk rijdt onze auto dus nog geen 35km/u. Een beetje racefiets kan dit gemakkelijk bijhouden. En nog te bedenken dat wij een relatief goedkope auto hebben. Ter vergelijking: als ik van mijn werk een leaseauto had genomen, dan was ik veel meer geld kwijt geweest, zodat zo'n auto slechts 25 km/u gaat.
Natuurlijk is dit niet helemaal eerlijk: vaak zitten we met z'n tweeën of drieën in de auto, dus eigenlijk verplaatsen meer dan 1 persoon voor hetzelfde geld. Maar van de andere kant: als ik niet voor de auto zou hoeven te werken, zou ik ook minder forensenritjes hoeven te maken. En al die kilometers die ik in die extra ritjes zit, zijn eigenlijk verspilde kilometers, want ik rij die kilometers alleen om de auto te betalen om vervolgens die kilometers te rijden!
Die berekening gaat me iets te ver voor een zondagavond, daar ga ik een ander keertje voor zitten.
zie ook: wat kost een auto en hoe bespaar ik erop
woensdag 20 augustus 2014
wieler-terrorisme
Mijn woon-werkafstand is 32 kilometer, maar toch probeer ik minimaal 1 keer per week met de fiets te gaan, in de zomer soms zelfs 3 keer per week. Voor mij heeft fietsen heeft alleen maar voordelen:
- Ik bespaar zo'n E 9,- per keer dat ik met de fiets ga. Dat is gauw een paar honderd euro per jaar.
- Ik werk aan mijn conditie, zonder dat het me extra tijd kost
- Ik heb minder stress, doordat ik minder in de file sta
- Mijn vrouw kan de auto gebruiken voor boodschappen
- Ik bespaar het milieu
- Ik zorg voor minder fileleed en minder parkeer-problemen bij mijn werk.
Je zou dus denken dat mijn fietsambities worden toegejuigd door mijn medeweggebruikers, maar niets is minder waar.
Als je namelijk met een racefiets en fietshelm op de weg verschijnt, dan ben je automatisch een wieler-terrorist. Jeweetwel, zo'n figuur die denkt dat hij de tour de France aan het fietsen is, en dus vindt dat verkeersregels alleen voor andere mensen gelden. Blijkbaar zijn er enkele wielrenners die zo asociaal zijn, dat ze het imago voor alle andere wielrenners verstierd hebben.
Als je namelijk met een racefiets en fietshelm op de weg verschijnt, dan ben je automatisch een wieler-terrorist. Jeweetwel, zo'n figuur die denkt dat hij de tour de France aan het fietsen is, en dus vindt dat verkeersregels alleen voor andere mensen gelden. Blijkbaar zijn er enkele wielrenners die zo asociaal zijn, dat ze het imago voor alle andere wielrenners verstierd hebben.
Maar hoe zit het met de andere weggebruikers? Wat zie ik dagelijks op de weg?
- Fietsers die aan het whatsappen zijn, en daardoor niet doorhebben dat ze aan de verkeerde kant van de weg fietsen. Vaak hebben ze oordoppen in, zodat zelfs de bel niet door schijnt te komen.
- Automobilisten die niet doorhebben dat er ook fietsstrook langs de weg is. Vooral bij rotondes is dit een notoir probleem.
- Voetgangers die spontaan besluiten om de weg schuin over te steken en het vooral niet nodig vinden om eerst rond te kijken. Gelukkig is dit een uitstervend ras, omdat deze mensen steeds vaker geschept zullen worden door stille elektrische auto's.
Ik ga door deze voorbeelden niet iedereen een toer-terrorist, auto-terrorist of loop-terrorist noemen, het zijn er gelukkig een paar. Maar heb alsjeblieft gewoon respect voor iemand die gewoon op een gezonde manier naar zijn werk gaat!
Zo, dat wilde ik even kwijt.
donderdag 31 juli 2014
Beknibbelaar in Amerika
Ik hoor van veel mensen dat ze het moeilijk vinden om zuinigaan te doen. Ik net, ik heb er totaal geen moeite mee, blijkbaar ben ik van nature zuinig aangelegd. Hoewel ik me toch ooit afvraag hoe mijn leven zou zijn als ik vaker meer geld zou besteden.
Op dit moment ben ik voor werk een paar weken in de Verenigde Staten, in de buurt van New York. Dit land contrasteert nog veel meer met mijn levensstijl dan Nederland. Dus is dit wel een mooi moment om mijn bovenstaande overdenking hier op proef te stellen.
Aan alles in dit land zie je dat het gemak de mens dient. Zo zijn alle auto's automaat (waarom zou je moeilijk liggen doen met een versnellingspook), is elk gebouw voorzien van airconditioning (waarom zou je willen zweten), zijn alle wegen zo groot dat files weinig voorkomen, en overal is voldoende gratis parkeergelegenheid. En zo kan je nog wel een tijdje doorgaan. Op sommige plekken gaan ze heel ver. Zo is het in mijn hotel niet eens toegestaan om de trap te gebruiken. Maar zeg nou zelf, waarom zou je moe willen worden?
De keerzijde is helaas ook zichtbaar. Door de brede wegen en grote parkeerplaatsen hebben ze van dit schitterende land een oerlelijke betonnen bende van gemaakt. En doordat alles groot is, ligt ook alles van elkaar af, zodat zelfs voor kleine boodschappen de auto noodzakelijk is. Daardoor houdt het autogebruik in stand. De gemakzucht heeft ook op andere vlakken zijn keerzijde. Ik ben in Nederland nog nooit zoveel mensen met morbide obesitas tegengekomen als hier.
Maargoed, mijn overweging was hoe ik hier persoonlijk mee om zou gaan. Van mijn werk mag ik niet klagen: ik heb een Chevy Cruze als huurauto, het hotel is erg luxe, en ik heb elke dag $53 vrij te besteden. Ik heb me voorgenomen dat ik me niet ga inhouden, dus ik wil overal voor het gemak gaan, de toelage mag immers op.
Wat is mijn ervaring? Binnen enkele dagen was ik snipverkouden van al die airconditioners. Na een week heb ik maar besloten om de blazer op mijn kamer alleen aan te zetten als ik er niet ben, en die van de auto alleen als het echt nodig is. Van de lift wordt ik ook niet blij. Ik heb het idee dat de airco daar al dagen lang dezelfde lucht rondpompt waar het stof van het hoogpolig tapijt nog inzit. Uiteindelijk heb ik aan de receptie gevraagd of het toch mogelijk is om de trap te nemen, en ze stemden toe. Helaas is dit niet genoeg lichaamsbeweging voor me, dus ga ik maar regelmatig naar het fitnesscentrum. Maar ik snap niet wat mensen zien in fitness, ik vind het oersaai. Als ik op zo'n hometrainer zit, dan zit ik de minuten at te tellen, terwijl ik anders zonder verveling urenlang kan fietsen. In elk fitness apparaat zit een televisie ingebouwd, maar van die amerikaanse junk wordt ik ook niet echt vrolijk. Gelukkig heb ik de oplossing gevonden: ik lees boeken tijdens het fitnessen. Die amerikanen naast bij zullen wel raar opkijken...
Qua eten ga ik vaak met collega's lunchen. Maar zelfs als ik de kleinste portie neem, dan heb ik 's avonds geen honger meer. Dus ben ik maar teruggevallen op de ouderwetse boterhamzakjes. Ook ideaal als er weinig tijd is om te lunchen.
En dan die racebak die ik van de verhuurmaatschappij kreeg. Als je wilt kan je met dat ding met gierende banden wegrijden. Maarja, je mag in Amerika doorgaans maar 65 mph (105km/u). Met dat tempo voelt het alsof de auto amper vooruit komt. Meestal rij ik, net als bijna alle andere weggebruikers, zo'n 15km/u te hard. De brandstof is hier twee keer zo goedkoop als in Nederland, en bovendien zijn de wegen bijna leeg, dus is het de moeite om harder te rijden. Maar is dat zo? Ik zie dat de tomtom door mijn gescheur steeds slechts enkele minuten van de verwachte aankomsttijd afsnoept. Uiteindelijk win ik dus maar een paar minuten op een uur rijden. Is dat de moeite? Dus eigenlijk kan ik net zo handig met een oudere auto rijden, waar 100km/u wel voelt als hard gaan. Hetzelfde effect, minder belasting op milieu.
Maar wat ik wel heb gedaan: ik heb een dagtripje naar New York gemaakt en ben daar naar het luchtvaartmuseum geweest, en ik ben een dagje naar de Niagara watervallen geweest. Beide uitstapjes kostten me meer dan $100. Normaal zou ik dit behoorlijk veel vinden voor een dagtripje. Maar nu wil ik de kans niet missen om hele unieke dingen te kunnen zien.
Wat kan ik uit dit alles concluderen? Zelfs in een land waar iedereen utibundig leeft, en waar ik probeer uitbundig te leven, val ik toch terug naar eenvoud, omdat me dit gewoon beter ligt. Ik hoef dus helemaal niet proberen om zuinig te leven, dat doe ik toch wel. Ik moet er meer voor waken dat ik mezelf leuke dingen ontneem door constant met zuinigheid bezig te zijn. Wellicht heb ik me in het verleden te vaak tegengehouden door iets niet te doen, alleen maar omdat het veel geld kost. Ik weet nu dat ik op deze momenten niet moet twijfelen: ik moet doen wat me ingeeft, ik ben toch al zuinig genoeg van mezelf.
Op dit moment ben ik voor werk een paar weken in de Verenigde Staten, in de buurt van New York. Dit land contrasteert nog veel meer met mijn levensstijl dan Nederland. Dus is dit wel een mooi moment om mijn bovenstaande overdenking hier op proef te stellen.
Aan alles in dit land zie je dat het gemak de mens dient. Zo zijn alle auto's automaat (waarom zou je moeilijk liggen doen met een versnellingspook), is elk gebouw voorzien van airconditioning (waarom zou je willen zweten), zijn alle wegen zo groot dat files weinig voorkomen, en overal is voldoende gratis parkeergelegenheid. En zo kan je nog wel een tijdje doorgaan. Op sommige plekken gaan ze heel ver. Zo is het in mijn hotel niet eens toegestaan om de trap te gebruiken. Maar zeg nou zelf, waarom zou je moe willen worden?
De keerzijde is helaas ook zichtbaar. Door de brede wegen en grote parkeerplaatsen hebben ze van dit schitterende land een oerlelijke betonnen bende van gemaakt. En doordat alles groot is, ligt ook alles van elkaar af, zodat zelfs voor kleine boodschappen de auto noodzakelijk is. Daardoor houdt het autogebruik in stand. De gemakzucht heeft ook op andere vlakken zijn keerzijde. Ik ben in Nederland nog nooit zoveel mensen met morbide obesitas tegengekomen als hier.
Maargoed, mijn overweging was hoe ik hier persoonlijk mee om zou gaan. Van mijn werk mag ik niet klagen: ik heb een Chevy Cruze als huurauto, het hotel is erg luxe, en ik heb elke dag $53 vrij te besteden. Ik heb me voorgenomen dat ik me niet ga inhouden, dus ik wil overal voor het gemak gaan, de toelage mag immers op.
Wat is mijn ervaring? Binnen enkele dagen was ik snipverkouden van al die airconditioners. Na een week heb ik maar besloten om de blazer op mijn kamer alleen aan te zetten als ik er niet ben, en die van de auto alleen als het echt nodig is. Van de lift wordt ik ook niet blij. Ik heb het idee dat de airco daar al dagen lang dezelfde lucht rondpompt waar het stof van het hoogpolig tapijt nog inzit. Uiteindelijk heb ik aan de receptie gevraagd of het toch mogelijk is om de trap te nemen, en ze stemden toe. Helaas is dit niet genoeg lichaamsbeweging voor me, dus ga ik maar regelmatig naar het fitnesscentrum. Maar ik snap niet wat mensen zien in fitness, ik vind het oersaai. Als ik op zo'n hometrainer zit, dan zit ik de minuten at te tellen, terwijl ik anders zonder verveling urenlang kan fietsen. In elk fitness apparaat zit een televisie ingebouwd, maar van die amerikaanse junk wordt ik ook niet echt vrolijk. Gelukkig heb ik de oplossing gevonden: ik lees boeken tijdens het fitnessen. Die amerikanen naast bij zullen wel raar opkijken...
Qua eten ga ik vaak met collega's lunchen. Maar zelfs als ik de kleinste portie neem, dan heb ik 's avonds geen honger meer. Dus ben ik maar teruggevallen op de ouderwetse boterhamzakjes. Ook ideaal als er weinig tijd is om te lunchen.
En dan die racebak die ik van de verhuurmaatschappij kreeg. Als je wilt kan je met dat ding met gierende banden wegrijden. Maarja, je mag in Amerika doorgaans maar 65 mph (105km/u). Met dat tempo voelt het alsof de auto amper vooruit komt. Meestal rij ik, net als bijna alle andere weggebruikers, zo'n 15km/u te hard. De brandstof is hier twee keer zo goedkoop als in Nederland, en bovendien zijn de wegen bijna leeg, dus is het de moeite om harder te rijden. Maar is dat zo? Ik zie dat de tomtom door mijn gescheur steeds slechts enkele minuten van de verwachte aankomsttijd afsnoept. Uiteindelijk win ik dus maar een paar minuten op een uur rijden. Is dat de moeite? Dus eigenlijk kan ik net zo handig met een oudere auto rijden, waar 100km/u wel voelt als hard gaan. Hetzelfde effect, minder belasting op milieu.
Maar wat ik wel heb gedaan: ik heb een dagtripje naar New York gemaakt en ben daar naar het luchtvaartmuseum geweest, en ik ben een dagje naar de Niagara watervallen geweest. Beide uitstapjes kostten me meer dan $100. Normaal zou ik dit behoorlijk veel vinden voor een dagtripje. Maar nu wil ik de kans niet missen om hele unieke dingen te kunnen zien.
Wat kan ik uit dit alles concluderen? Zelfs in een land waar iedereen utibundig leeft, en waar ik probeer uitbundig te leven, val ik toch terug naar eenvoud, omdat me dit gewoon beter ligt. Ik hoef dus helemaal niet proberen om zuinig te leven, dat doe ik toch wel. Ik moet er meer voor waken dat ik mezelf leuke dingen ontneem door constant met zuinigheid bezig te zijn. Wellicht heb ik me in het verleden te vaak tegengehouden door iets niet te doen, alleen maar omdat het veel geld kost. Ik weet nu dat ik op deze momenten niet moet twijfelen: ik moet doen wat me ingeeft, ik ben toch al zuinig genoeg van mezelf.
woensdag 29 januari 2014
wat kost een auto en hoe bespaar ik erop
Het vorig had ik een ruwe schatting gemaakt hoeveel ik kan besparen op autokosten. Ik heb het afgelopen jaar de kosten van de fiets en auto ongeveer bijgehouden om te zien hoeveel dit daadwerkelijk kost.
Eerst de fietskosten:
Dan de autokosten:
vaste kosten per jaar:
APK: 50,-
verzekering: 420,-
belasting: 232,-
totale jaarlijkse vaste lasten: 702,-
Bij aanschaf was de auto 10 jaar oud en had 80.000 gereden. Ik verwacht nog 100.000 km met de auto te rijden. Ik rij ongeveer 20.000 per jaar, dus zou de auto minimaal 5 jaar me moeten gaan.
variabele kosten per 100 km:
benzinekosten (5,4 lt /100 km, 1,65 per liter): 8,91
afschrijving: 3250,- over 100.000 km 3,25
onderhoud: ongeveer 400,- per 20.000km, dus 2,-
Als ik 20.000 per jaar rij, dan zijn de totale kosten dus 3534,-, oftewel 17,7 ct per kilometer. Variabele kosten zijn 14,2 ct per kilometer. Dit kan ik dus 14,2 ct/km bezuinigen door minder kilometers te rijden.
leaseauto
Bij mijn werk heb ik de optie om een leaseauto te nemen. Het is dus interessant om te bekijken of dit rendabel is.
Bij een leaseauto krijg ik geen "mobiliteitsvergoeding" meer: 12 x 400 = 4800,-
Dan de bijtelling van een auto van 14000,-, 14 % bijtelling: 823,- (dit is zeer ruw)
Per jaar spaar ik dus 2089,- uit omdat ik geen leaseauto neem! Dit is dus al bijna genoeg geld wat ik nodig heb om jaarlijks af te lossen, zodat mijn hypotheek op het einde afgelost is. Natuurlijk zitten hier wel nadelen aan. Ik rij geen splinternieuwe auto, ik moet het onderhoud allemaal zelf regelen, ik heb meer risico om kosten te maken en ben ik sneller geneigd om een vliegvakantie te doen, omdat de auto niet "gratis" is.
Dan mijn woon-werk verkeer. Mijn heen en terugreis van werk is in totaal 64 kilometer. Elke dag met de auto naar het werk kost me dus 9,10. Als ik met de fiets ga kost het ongeveer 2,10. Het afgelopen jaar ben ik maarliefst 60 keer met de fiets naar het werk gegaan. Ik heb dus 420,- uitgespaard. Als ik het fietsen als "nuttige training"beschouw, dan heb ik zelfs 546,- bespaard.
Dit jaar wil ik wederom zeker 60 keer met de fiets naar het werk gaan. Maar ik heb ook een andere manier gevonden: carpoolen. Ik kwam erachter dat er iemand in mijn dorp bij hetzelfde bedrijf werkt. Helaas werkt hij in ploegendienst, dus we kunnen niet altijd samen rijden. Maar ik verwacht het komende jaar zo'n 20 keer te kunnen carpoolen, wat ook nog bijna 100 euro mee kan besparen.
Al met al besparen me deze maatregelen dus meer dan ik had gedacht. Tijd om mijn schema aan te passen.
Eerst de fietskosten:
afstand per jaar: 6000 km
onderhoudskosten 200,- (100,- aan banden, 100,- overig)
onderhoudskosten 200,- (100,- aan banden, 100,- overig)
In totaal is dat dus 3,3ct per kilometer. Eigenlijk zou ik deze kosten niet mee hoeven nemen in mijn berekening, omdat fietsen gezond voor me is. Als ik de fiets niet voor woon-werk verkeer zou gebruiken, dan zou ik meer in mijn vrije tijd gaan fietsen.
Dan de autokosten:
vaste kosten per jaar:
APK: 50,-
verzekering: 420,-
belasting: 232,-
totale jaarlijkse vaste lasten: 702,-
Bij aanschaf was de auto 10 jaar oud en had 80.000 gereden. Ik verwacht nog 100.000 km met de auto te rijden. Ik rij ongeveer 20.000 per jaar, dus zou de auto minimaal 5 jaar me moeten gaan.
variabele kosten per 100 km:
benzinekosten (5,4 lt /100 km, 1,65 per liter): 8,91
afschrijving: 3250,- over 100.000 km 3,25
onderhoud: ongeveer 400,- per 20.000km, dus 2,-
Als ik 20.000 per jaar rij, dan zijn de totale kosten dus 3534,-, oftewel 17,7 ct per kilometer. Variabele kosten zijn 14,2 ct per kilometer. Dit kan ik dus 14,2 ct/km bezuinigen door minder kilometers te rijden.
leaseauto
Bij mijn werk heb ik de optie om een leaseauto te nemen. Het is dus interessant om te bekijken of dit rendabel is.
Bij een leaseauto krijg ik geen "mobiliteitsvergoeding" meer: 12 x 400 = 4800,-
Dan de bijtelling van een auto van 14000,-, 14 % bijtelling: 823,- (dit is zeer ruw)
Per jaar spaar ik dus 2089,- uit omdat ik geen leaseauto neem! Dit is dus al bijna genoeg geld wat ik nodig heb om jaarlijks af te lossen, zodat mijn hypotheek op het einde afgelost is. Natuurlijk zitten hier wel nadelen aan. Ik rij geen splinternieuwe auto, ik moet het onderhoud allemaal zelf regelen, ik heb meer risico om kosten te maken en ben ik sneller geneigd om een vliegvakantie te doen, omdat de auto niet "gratis" is.
Dan mijn woon-werk verkeer. Mijn heen en terugreis van werk is in totaal 64 kilometer. Elke dag met de auto naar het werk kost me dus 9,10. Als ik met de fiets ga kost het ongeveer 2,10. Het afgelopen jaar ben ik maarliefst 60 keer met de fiets naar het werk gegaan. Ik heb dus 420,- uitgespaard. Als ik het fietsen als "nuttige training"beschouw, dan heb ik zelfs 546,- bespaard.
Dit jaar wil ik wederom zeker 60 keer met de fiets naar het werk gaan. Maar ik heb ook een andere manier gevonden: carpoolen. Ik kwam erachter dat er iemand in mijn dorp bij hetzelfde bedrijf werkt. Helaas werkt hij in ploegendienst, dus we kunnen niet altijd samen rijden. Maar ik verwacht het komende jaar zo'n 20 keer te kunnen carpoolen, wat ook nog bijna 100 euro mee kan besparen.
Al met al besparen me deze maatregelen dus meer dan ik had gedacht. Tijd om mijn schema aan te passen.
zondag 20 oktober 2013
Langzamer rijden: het werkt ook in praktijk!
De afgelopen weken ben ik met verschillende snelheden over de snelweg gegaan om te kijken hoeveel het scheelt in brandstofverbruik. Het eerste wat opviel is dat het erg moeilijk is om daadwerkelijk een bepaalde gemiddelde snelheid te halen. Als ik maximaal 80 rij, dan heb ik uiteindelijk ook gemiddeld 80 gereden. Maar als ik 125 wil rijden, dan haal ik uiteindelijk maar hooguit 105 kilometer per uur. Dit komt door inhalende vrachtwagens enzo. Zie onderstaande grafiek.
Ten slotte heb ik de kosten uitgezet tegen de tijd die het kost om 100 kilometer af te leggen. Hierbij reken ik E 1,70 per liter benzine. Elk duur dat ik langer over de rit doe door langzamer te rijden, levert me E 10,30 op. Dit is niet zoveel als dat ik bij mijn baas kan verdienen, maar hier hoef ik er niet voor te werken, het enige wat ik moet doen is meer ontspannen in de auto gaat zitten.
Het verbruik op elk ritje heb ik afgelezen van het dashboard, en is in liters per 100 kilometer. Hieronder is het verband te zien tussen het verbruik en de werkelijke snelheid. Bij elke 10 kilometer per uur sneller verbruik ik 0,6 liter per 100 kilometer méér.
Ten slotte heb ik de kosten uitgezet tegen de tijd die het kost om 100 kilometer af te leggen. Hierbij reken ik E 1,70 per liter benzine. Elk duur dat ik langer over de rit doe door langzamer te rijden, levert me E 10,30 op. Dit is niet zoveel als dat ik bij mijn baas kan verdienen, maar hier hoef ik er niet voor te werken, het enige wat ik moet doen is meer ontspannen in de auto gaat zitten.
zie ook:
donderdag 26 september 2013
Langzamer rijden: werkt het ook in praktijk?
Een tijdje geleden besprak ik de grote besparing die te bereiken is door langzamer dan 120km/u te rijden op de snelweg. Hierbij heb ik gebruik gemaakt van brandstofverbruikcijfers die ik op internet heb gevonden. De grote vraag is natuurlijk: klopt dit met de praktijk?
Om dit te meten ben ik aan een experiment begonnen. Elke dag als ik voor mijn werk over de snelweg rij, kies ik een andere streefsnelheid, tussen 90km/u en 125km/u. Zodra ik op de snelweg 90km/u rij, druk ik de dagteller in. Zodra ik weer ga afremmen voor de afslag (mijn dagelijks stukje snelweg is 11 kilometer), blijf ik weer even constant 90 rijden, en lees af wat mijn daadwerkelijke gemiddelde snelheid en mijn brandstofverbruik is over dit stukje is. Ik druk de dagteller steeds bij dezelfde snelheid in, zodat ik een eerlijke vergelijking heb: het kost vooral veel energie om op te trekken naar hoge snelheden. Al deze informatie noteer ik op een kladblokje in het dashboardkastje. De exacte afgelegde weg en verstreken tijd registreer ik niet, want deze informatie heb ik niet echt nodig. Bovendien hoef ik nu maar twee cijfers te onthouden totdat ik bij mijn eindbestemming ben (brandstofverbruik/km en gemiddelde snelheid). Uit de gemiddelde snelheid kan ik al herleiden hoeveel tijd ik per kilometer gewonnen heb. Bovendien toont mijn auto alleen de verstreken tijd in minuten, terwijl de tijdswinst hooguit 1 of twee minuten is. Ik rij 's ochtends meestal tussen 6.45u en 7.00u de snelweg op, zodat het nog niet erg druk is. Met de terugweg rij ik van de stad naar het platteland, dus de snelweg wordt steeds rustiger. Daardoor staat er 's avonds ook bijna nooit file. Mocht ik ooit in een file terecht komen, dan zal ik deze meting uiteraard niet meenemen. Ik doe de metingen nu een week, en er vallen me al enkele dingen op:
Om dit te meten ben ik aan een experiment begonnen. Elke dag als ik voor mijn werk over de snelweg rij, kies ik een andere streefsnelheid, tussen 90km/u en 125km/u. Zodra ik op de snelweg 90km/u rij, druk ik de dagteller in. Zodra ik weer ga afremmen voor de afslag (mijn dagelijks stukje snelweg is 11 kilometer), blijf ik weer even constant 90 rijden, en lees af wat mijn daadwerkelijke gemiddelde snelheid en mijn brandstofverbruik is over dit stukje is. Ik druk de dagteller steeds bij dezelfde snelheid in, zodat ik een eerlijke vergelijking heb: het kost vooral veel energie om op te trekken naar hoge snelheden. Al deze informatie noteer ik op een kladblokje in het dashboardkastje. De exacte afgelegde weg en verstreken tijd registreer ik niet, want deze informatie heb ik niet echt nodig. Bovendien hoef ik nu maar twee cijfers te onthouden totdat ik bij mijn eindbestemming ben (brandstofverbruik/km en gemiddelde snelheid). Uit de gemiddelde snelheid kan ik al herleiden hoeveel tijd ik per kilometer gewonnen heb. Bovendien toont mijn auto alleen de verstreken tijd in minuten, terwijl de tijdswinst hooguit 1 of twee minuten is. Ik rij 's ochtends meestal tussen 6.45u en 7.00u de snelweg op, zodat het nog niet erg druk is. Met de terugweg rij ik van de stad naar het platteland, dus de snelweg wordt steeds rustiger. Daardoor staat er 's avonds ook bijna nooit file. Mocht ik ooit in een file terecht komen, dan zal ik deze meting uiteraard niet meenemen. Ik doe de metingen nu een week, en er vallen me al enkele dingen op:
- Het is erg lastig om continue hard te rijden. Zelfs als ik buiten de spits rij (gisteren had ik tot 20:30 een vergadering), is het onmogelijk om continue 125 te rijden. Ik haalde uiteindelijk 115 km/u gemiddeld.
- Als je 125 rijdt (wat je mag doen zonder beboet te kunnen worden), dan haal je erg veel auto's in, terwijl het maar heel zelden is dat een scheurneus mij wil inhalen. Blijkbaar rijdt de meerderheid van de automobilisten op "mijn" snelweg al langzamer dan 120. Ik weet dat dit een uitzondering is: als ik ooit over andere wegen rijdt, dan wordt ik veel massaler ingehaald.
- Doordat ik al een hele tijd niet harder dan 110 op de snelweg rij, voelt 125 nu als een enorme snelheid. De motor gaat opeens veel meer herrie maken, het snelheidsverschil met vrachtwagens is veel groter. Ik vind het experiment erg interessant, maar ik vind het helemaal niet als ik over een week ofzo weer gewoon 100 of langzamer over de snelweg kan sukkelen.
maandag 9 september 2013
Zuinig rijden: wat levert het laten uitrollen van de auto op?
Ik probeer alle tips van het nieuwe rijden op te volgen, hoewel ik bij veel tips afvraag hoeveel het nu scheelt. Eén tip scheelt mij veel, zo had ik berekend: 100 in plaats van 120 kilometer rijden scheelt voor mij 230,- per jaar aan brandstof, zie dit artikel. Dus vroeg ik me af of er andere maatregelen kan uitdrukken in een geldbesparing.
Iets wat ik zo vaak mogelijk probeer te doen is het gas zo vroeg mogelijk loslaten bij een kruising of rotonde. Vooral bij 80 kilometer wegen met rotondes lijk ik hiermee veel te kunnen besparen. Ik merkte dat ik gemakkelijk 300 meter voor een kruising het gas kan loslaten, zodat ik een mooie snelheid overhoud om de rotonde op te gaan. Laten we aannemen dat ik 300 meter gebruik om uit te rollen in plaats van de gebruikelijke pakweg 150 meter. Een auto die gebouwd is na 1990 sluit de brandstoftoevoer af zodra je het gas loslaat; de wielen houden de motor draaiende. Trap dus niet de koppeling in, anders verliest de
motor zijn aandrijving met de wielen, zodat je brandstof nodig hebt om de motor draaiende te houden. Je moet zelf een beetje experimenteren met het terugschakelen. Het toerental moet niet de hoog of te laag worden, en je moet zo min mogelijk de koppeling gebruiken. Ook kan je experimenteren vanaf wanneer je de gas kunt loslaten. Laat bij een kruising op je woon-werk verkeer je gas elke dag een paar meter eerder los, en kijk waar het schip strand. Op deze manier kan je met gemak 150 meter extra overbruggen.
Laten we aannemen dat iemand normaal pas bij 150 meter voor het einde gaat afremmen van 80 naar 40 km/u. In plaats daarvan begin ik al 300 meter van te voren met uitrollen. Terwijl de normale manier 16,13 seconde erover doet, heb ik 18,74 seconde nodig, dus 2,61 seconde meer. Daarentegen rij ik 150 meter gratis. Stel dat ik 1 op 20 rij en de brandstof kost E 1,80, dan spaar ik dus 1,35 cent uit. Kortom ik spaar E18,60 uit per extra uur dat ik aan het rijden ben!
Als ik bekijk dat ik op mijn weg naar het werk 7 keer een kruising benader op een 80 kilometer weg, dan zou het mij 9,45 cent besparen en 18,27 seconde extra kosten. Ik woon 32 km van mijn werk, en rij per jaar ongeveer 20.000 km. Als mijn woon-werk verkeer representatief is voor de rest van mijn ritjes, dan scheelt dit mij per jaar E 59,-. Dit kost me ruim 3 uur aan extra reistijd, maar dat is het waard.
Deze maatregel voelt heel anders aan dat mijn 100 km/u in plaats van 120 km/u maatregel. Als je continue 100 rijdt, ben je na een tijdje niets anders gewend. Bij het lang laten uitrollen is het een ander verhaal: als je van 80 km/u komt, lijkt 60 km/u al een slakkegangetje, om maar te zwijgen van 40 km/u. Je krijgt al snel het gevoel dat je amper vooruit gaat, en dat je die rotonde nooit gaat halen. Bovendien kan je de druk van achterliggers voelen die je benaderen. Zodra je de rotonde hebt gehaald en hem oprijdt, voel je dat dit gevoel onterecht was: een rotonde met 40 km/u passeren is al best snel. Het rustig benaderen van een rotonde heeft nog twee andere voordelen. Ten eerste heb je meer tijd om de rotonde goed te overzien. Hierdoor kan je goed inschatten wanneer er een gaatje valt in het verkeer waar je tussen kunt schieten. Ook is het met deze snelheid gemakkelijker om toch een beetje te remmen of om een beetje te versnellen, zodat je precies bij het gaatje in het verkeer uitkomt. Het tweede voordeel is bekend bij elke racer: als je met teveel snelheid een bocht ingaat, dan moet je er later voor boeten. Als je de juiste snelheid hebt bij een bocht dan kan je bij het scherpste punt van de bocht alweer beginnen met versnellen, zodat je met een hoge snelheid van de rotonde afkomt. Benader je een rotonde te snel, dan moet je extra remmen op de rotonde, waardoor de bocht niet lekker loopt en je veel later kan beginnen met versnellen.
Met een beetje geluk ben je hierdoor dus zelfs sneller dan normaal!
Zie ook:
Iets wat ik zo vaak mogelijk probeer te doen is het gas zo vroeg mogelijk loslaten bij een kruising of rotonde. Vooral bij 80 kilometer wegen met rotondes lijk ik hiermee veel te kunnen besparen. Ik merkte dat ik gemakkelijk 300 meter voor een kruising het gas kan loslaten, zodat ik een mooie snelheid overhoud om de rotonde op te gaan. Laten we aannemen dat ik 300 meter gebruik om uit te rollen in plaats van de gebruikelijke pakweg 150 meter. Een auto die gebouwd is na 1990 sluit de brandstoftoevoer af zodra je het gas loslaat; de wielen houden de motor draaiende. Trap dus niet de koppeling in, anders verliest de
motor zijn aandrijving met de wielen, zodat je brandstof nodig hebt om de motor draaiende te houden. Je moet zelf een beetje experimenteren met het terugschakelen. Het toerental moet niet de hoog of te laag worden, en je moet zo min mogelijk de koppeling gebruiken. Ook kan je experimenteren vanaf wanneer je de gas kunt loslaten. Laat bij een kruising op je woon-werk verkeer je gas elke dag een paar meter eerder los, en kijk waar het schip strand. Op deze manier kan je met gemak 150 meter extra overbruggen.
Laten we aannemen dat iemand normaal pas bij 150 meter voor het einde gaat afremmen van 80 naar 40 km/u. In plaats daarvan begin ik al 300 meter van te voren met uitrollen. Terwijl de normale manier 16,13 seconde erover doet, heb ik 18,74 seconde nodig, dus 2,61 seconde meer. Daarentegen rij ik 150 meter gratis. Stel dat ik 1 op 20 rij en de brandstof kost E 1,80, dan spaar ik dus 1,35 cent uit. Kortom ik spaar E18,60 uit per extra uur dat ik aan het rijden ben!
Als ik bekijk dat ik op mijn weg naar het werk 7 keer een kruising benader op een 80 kilometer weg, dan zou het mij 9,45 cent besparen en 18,27 seconde extra kosten. Ik woon 32 km van mijn werk, en rij per jaar ongeveer 20.000 km. Als mijn woon-werk verkeer representatief is voor de rest van mijn ritjes, dan scheelt dit mij per jaar E 59,-. Dit kost me ruim 3 uur aan extra reistijd, maar dat is het waard.
Deze maatregel voelt heel anders aan dat mijn 100 km/u in plaats van 120 km/u maatregel. Als je continue 100 rijdt, ben je na een tijdje niets anders gewend. Bij het lang laten uitrollen is het een ander verhaal: als je van 80 km/u komt, lijkt 60 km/u al een slakkegangetje, om maar te zwijgen van 40 km/u. Je krijgt al snel het gevoel dat je amper vooruit gaat, en dat je die rotonde nooit gaat halen. Bovendien kan je de druk van achterliggers voelen die je benaderen. Zodra je de rotonde hebt gehaald en hem oprijdt, voel je dat dit gevoel onterecht was: een rotonde met 40 km/u passeren is al best snel. Het rustig benaderen van een rotonde heeft nog twee andere voordelen. Ten eerste heb je meer tijd om de rotonde goed te overzien. Hierdoor kan je goed inschatten wanneer er een gaatje valt in het verkeer waar je tussen kunt schieten. Ook is het met deze snelheid gemakkelijker om toch een beetje te remmen of om een beetje te versnellen, zodat je precies bij het gaatje in het verkeer uitkomt. Het tweede voordeel is bekend bij elke racer: als je met teveel snelheid een bocht ingaat, dan moet je er later voor boeten. Als je de juiste snelheid hebt bij een bocht dan kan je bij het scherpste punt van de bocht alweer beginnen met versnellen, zodat je met een hoge snelheid van de rotonde afkomt. Benader je een rotonde te snel, dan moet je extra remmen op de rotonde, waardoor de bocht niet lekker loopt en je veel later kan beginnen met versnellen.
Met een beetje geluk ben je hierdoor dus zelfs sneller dan normaal!
Zie ook:
zaterdag 24 augustus 2013
Mijn meest winstgevende besparingen
Als je googlet op "bespaartips", dan kom je een breed scala van ideeën tegen om geld te besparen, van zelf schoonmaakmiddel maken tot theezakjes twee keer gebruiken. Dit zijn stuk voor stuk nuttige tips, het is echter maar de vraag hoeveel deze tips op een jaarbudget gaan schelen.
Om een flinke deuk in mijn hypotheek te slaan ben ik op zoek naar besparingen die echt zoden aan de dijk zetten. Daarom wil ik een lijst gaan maken van dingen die mij minimaal E 100,- per jaar besparen. Ook moeten de besparingen geen drastische inbreuk op mijn levensstandaard zijn. Ik zet de verwarming in de winter zo laag mogelijk, maar aangezien ik hierdoor veel aan comfort inlever, zet ik dit niet op het lijstje. Ook ga ik daarbij bijhouden wat de bijkomende voor- en nadelen zijn.
Als andere mensen nog goede ideeën hebben, dan zijn die meer dan welkom.
Om een flinke deuk in mijn hypotheek te slaan ben ik op zoek naar besparingen die echt zoden aan de dijk zetten. Daarom wil ik een lijst gaan maken van dingen die mij minimaal E 100,- per jaar besparen. Ook moeten de besparingen geen drastische inbreuk op mijn levensstandaard zijn. Ik zet de verwarming in de winter zo laag mogelijk, maar aangezien ik hierdoor veel aan comfort inlever, zet ik dit niet op het lijstje. Ook ga ik daarbij bijhouden wat de bijkomende voor- en nadelen zijn.
Als andere mensen nog goede ideeën hebben, dan zijn die meer dan welkom.
| |||
| |||
| |||
|
17 uur extra reistijd
| ||
| |||
|
Abonneren op:
Posts (Atom)