kop

Posts tonen met het label loterij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label loterij. Alle posts tonen

zondag 21 mei 2023

Waarom spelen mensen mee met een loterij?

Met enige verbazing las ik vandaag het artikel van Luxe of zuinig: waarom spelen we mee met de loterij? Er schijnen dus financieel bewuste mensen te bestaat die met loterijen meedoen. Natuurlijk mag iedereen helemaal zelf weten wat er met diens vermogen wordt gedaan, maar het leek me toch interessant om te bekijken wat Nederlandse loterijen kosten en opleveren.

Luze of zuinig doet met twee loterijen mee: de Staatsloterij voor 17,50 per maand, en de Postcodeloterij voor 15,- per maand. Wat krijg je voor die 32,50 per maand? De voornaamste argumenten zijn dat het spannend is, soms geld oplevert, en dat je indirect goede doelen besteedt. 

Laten we met de winstverwachting beginnen: ik kom verschillende percentages tegen, onder andere hier en hier. In het meest gunstige geval keert de Staatsloterij pakweg 69% van het ingelegde bedrag uit, en de Postcodeloterij 45%. Dit zou betekenen dat van die 32,50 gemiddeld 18,83 terugstroomt.

Helaas moeten we met een paar extra dingen rekening houden: allereerst moet over prijzen van de Postcodeloterij boven de 449,- een kansspelbelasting van 29,5% worden betaald. Daarnaast is een groot deel van de prijzen van de Postcodeloterij ontbijtkoeken, fietsen en andere dingen waar je niet perse op zit te wachten. Tenslotte moeten we accepteren dat de kans enorm klein is dat een grote prijs wordt gewonnen. 10 jaar terug heb ik al eens een analyse gemaakt over de winstkansen van de staatsloterij. Daar zie je over langere termijn ongeveer 47% van de inleg uitgekeerd krijgt. De overige 22% zit in de enorme geldprijzen waarvan de kans dat je die in je leven wint nihil zijn.

Als ik uitga van 47% van de Staatsloterij en 45% x(1-29,5%) voor de Postcodeloterij, dan kom ik uit op een karige 13,- per maand, oftewel 40%.

Dan de goede doelen: omdat de Postcodeloterij een goededoelenloterij is, moet minimaal 40% naar goede doelen gaan. De Staatsloterij is een stuk vager, maar ik kom af en toe percentages van pakweg 17% tegen. Tenzij je "De Nederlandse Staat" ook als goed doel rekent... Hoe dan ook, van de 32,50 gaat er dus 9,- naar goede doelen. Niet enorm veel, maar ik ken genoeg mensen die minder dan 9,- per maand aan goede doelen geven. 

Maar effectief is het allemaal niet: als je elke maand deze 32,50 zou doneren en je regelt belastingaftrek, dan krijg je dus ongeveer 13,- per maand aan belasting terug. Kortom: je houdt dan dezelfde winst over, maar de goede doelen krijgen drie en een half keer zoveel!

Ten slotte: de spanning.. Is elke maand vol verwachting zitten 32,50 waard? Als je van spanning houdt, dan kan je beter naar een casino gaan, waar een roulettetafel ongeveer 97% uitkeert, of je koopt er Bitcoin van, dan kan je elke minuut van de dag in spanning zitten of de koers omhoog dan wel omlaag knalt.

Nogmaals: iedereen moet zelf weten hoe het geld verpild wordt, maar mij niet gezien.

maandag 14 november 2016

Utrecht en Arnhem zijn het meest rendabel!

We spelen hier wel eens ooit Monopoly, en hoewel mijn vrouw en ik meestal onze winstkansen spreiden, probeert ons zoontje steevast Amsterdam in handen te krijgen, om beide straten zo snel mogelijk vol met hotels te plempen.
Mijn taktiek is vooral Arnhem, Utrecht en Den Haag te kopen. De reden is dat de huisjes van Arnhem net zo duur zijn als die van Ons Dorp (50 per huis), maar de opbrengst lijkt hoger. Dezelfde reden geldt voor Utrecht versus Haarlem (100 per huis) en Den Haag versus Grongingen (150 per huis). Het gebeurt bij ons vaak dat de Rotterdamse straten een uur lang onverkocht blijven, want die vindt iedereen te duur voor de opbrengst. Wij hebben trouwens een ouderwetse Monopoly, dus wij hebben wat minder nullen op onze briefjes, maar het idee is precies hetzelfde.

Mijn gevoel zegt dat mijn taktiek beter is dan die van mijn zoontje, maar is dat ook zo?

vrijdag 29 januari 2016

Is de aanklacht aan staatsloterij terecht?

Afgelopen week oordeelde de hoge raad dat deelnemers van de staatsloterij tussen 2000 en 2008 misleid zijn. Het probleem was dat bij trekkingen ook de niet verkochte loten meededen. Om deze reden eist Stichting Loterijverlies de inleg plus rente terug van 193.000 "gedupeerde" spelers. Hoe terecht is deze eis?

Geld is Tijd zoekt het uit!

vrijdag 15 januari 2016

Staatsloterij of Powerball?

Gisteren viel bij de Powerball in de Verenigde Staten de recordjackpot van $1.600.000.000. De prijs moest gedeeld worden door 3 winnaars, maar nog steeds overschaduwt deze loterij de prijsjes die je bij de Staatsloterij en de Postcode Loterij kunt winnen. Kunnen we niet beter massaal overstappen op de Powerball?

Het mooie van de Staatsloterij en de Powerball is dat je je winstverwachting (bijna) exact kunt bepalen. Dit in tegenstelling tot de Postcodeloterij, die de boel erg obscuur maakt doordat er veel prijzen in natura zijn en dat de prijs erg afhankelijk is van de hoeveelheid deelnemers in je straat. (wil je weten welke prijzen je in 2015 bij de Postcode Loterij had kunnen winnen, zie watkosteengezin)
Voor de Staatsloterij heb ik al eens berekend wat je winstverwachting is als je 50 jaar lang meedoet met 10 loten per maand, voor een uitgebreide berekening, zie hier.

vrijdag 23 oktober 2015

Hoeveel is een stem op K3 zoekt K3 waard?

Televoting is al minstens 20 jaar dé manier om een kijker aan de televisie gekluisterd te houden. In de begintijd ging televoting met de gewone telefoon, nu gaat het meestal met sms. In 1988 zorgde de soundmixshow er voor dat het telefoonnetwerk overbelast werd. Sindsdien is de hoeveelheid programma's met televoting flink gestegen, van Big Brother tot aan The voice of Holland.

Dit concept werkt prima zolang het programma geen belang heeft bij de winnaar. Onder het motto: "Laat het volk maar lekker hun idool kiezen". Dat de winnaars erna zelden een glanzende carrière hebben zal de programmamakers een worst wezen.

De zaak verandert als de uitslag wél belangrijk is voor de programmamakers. Bij de AVRO reeks "op zoek naar Zorro/Mary/Jozef" hebben de programmamakers zich op slinkse wijze ingedekt met een jury. In elke ronde mocht het publiek stemmen op hun favoriete kandidaat. De jury had echter altijd het laatste woord: zij mochten uit de twee slechtste kiezen wie er naar huis moest. Stel dat er nog 8 kandidaten zijn, dan mocht het publiek dus de 6 beste kandidaten kiezen, en de jury stemde vervolgens één van de twee overgebleven kandidaten naar huis.
Het lijkt dat het publiek veel te zeggen heeft, maar in praktijk was het dus mogelijk om de lieveling van de jury altijd te blijven beschermen. De jury heeft altijd een alternatief om iemand weg te sturen.

K3 zoekt K3 doet er een schepje bovenop
Op dit moment draait de show K3 zoekt K3. In deze show staat er veel meer op het spel dan bij het zoeken van een musical ster. K3 is is namelijk een groot commercieel product, dan valt of staat bij de persoonlijkheden van de meiden in K3. Bovendien moet er een goede chemie zijn tussen de drie.

Studio 100 heeft duidelijk van "op zoek naar..." geleerd en het televoting concept nog verder geoptimaliseerd. Zo zijn ze er in geslaagd om een show te bedenken die nóg meer geld oplevert, en waarbij de jury nóg meer te zeggen heeft.

Hoe zit de show in elkaar?
In de liveshows zal een groep van 10 meiden langzaam uitdunnen totdat er 3 meiden overblijven. Het stemmen gebeurt door enerzijds de kijkers en anderzijds de oude K3, aangevuld met grote baas Gert Verhulst.

Hoe ging de eerste live show (16 oktober) in zijn werk? 1 kandidaat had een wildcard van de vorige afleveringen, dus er bleven 9 meiden over waarvan iemand naar huis zou moeten gaan. De anderen moesten in groepjes van 3 optreden. Vervolgens koos de jury de twee beste groepen. Van deze twee beste groepen koos het publiek de beste groep. Deze drie meiden waren verzekerd van de volgende ronde. Dus drie meiden door, 1 een wildcard, 6 meiden in twijfel.

In het volgende element moesten de overige 6 meiden solo zingen. Vervolgens mocht het publiek een favoriet kiezen. Vervolgens stemde de oude K3 samen met Gert die naar huis moest.

Eerlijke show? 
Nee. Ten eerste werden de regels niet uitgelegd. Terwijl het publiek na de groepsopdracht moest stemmen, was het nog niet duidelijk hoe in het volgende element zou worden gestemd. Sterker nog, het is nog steeds niet duidelijk hoe er vanavond tijdens de tweede liveshow zal worden gestemd. Zo kan het publiek steeds opnieuw op het verkeerde been worden gezet, en uiteindelijk heeft Gert steeds het laatste woord.

Als we kijken naar de stemprocedures, dan klopt dit ook van geen kanten. Het is bekend dat er 1 kandidaat zal afvallen, maar het publiek mag alleen de beste bepalen. Vergelijk dit eens met "op zoek naar...", waar het publiek "iedereen behalve de slechtste 2" mocht kiezen. In deze show mag het publiek slechts de beste kiezen! De kans is klein dat de jury de publiekslieveling naar huis zou willen sturen, dus ze hebben vrij spel om hun tactiek te bepalen. De jury doet er verstandig aan om de "slechtste" kandidaat nog niet naar huis te sturen. Zo houdt de jury een troef achter de hand voor de komende shows. Het is namelijk onwaarschijnlijk dat het publiek veel op deze slechtste kandidaat zal stemmen. Na elke liveshow hebben ze meer informatie over de populariteit van elke kandidaat, dus daar kunnen ze hun tactiek op afstemmen.

Een stem kost in Nederland 90ct. Aangezien er twee keer te stemmen valt, ben je op een avond dus 1,80 kwijt voor nul invloed op de uitslag.

De slip of the tongue van Gerard Joling sprak boekdelen "jullie betalen ..euh bepalen wie er door gaat".

Volgens de reglement van de show is het mij niet meer toegestaan om te stemmen, zie k3-zoekt-k3-reglement-voting:
"4. De deelnemers aan de Voting zullen zich onthouden van negatieve publieke communicatie met betrekking tot de Voting en de organisatoren."

Gelukkig maar...

Conclusie: laat het je plezier voor het programma niet vergallen, maar bedenk dat de enige invloed die jij als kijker hebt is de hoeveelheid geld SBS6 zal verdienen, niet wie er uiteindelijk wint.

zie ook:
emoties bij miljoenenjacht

dinsdag 15 juli 2014

wk pool: de uitslag

Een paar weken geleden vertelde ik dat ik geen enkel verstand van voetbal had, maar dat ik toch een "educated guess" wilde doen bij de voetbalpool. Ik heb toen gekozen om overal de meest voorkomende uitslag en meestvoorkomende aantal rode/gele kaarten in te vullen. Welk land zou winnen heb ik gebaseerd op een wedkantoor.
Uiteindelijk ben ik 24ste geëindigd van de 76 deelnemers. Ik heb 215 punten gescoord, terwijl de winnaar 283 punten scoorde. Daar ben ik helemaal niet ontevreden mee. Vergeet niet dan ik geen enkele persoonlijke voetbal-intuïtie heb toegepast, om de simpele reden dat ik die niet heb.

Maarja, de vraag blijft staan of deze aanpak tot een overwinning had kunnen leiden. Ik ben nog steeds een voetballeek, dus ik kan zelf niet iets goeds voorspellen. Het enige wat ik mag doen is uitgaan van wedkantoren en statistiek.

Wat betreft het aantal kaarten had ik het beter kunnen doen. Ik had ergens gelezen dat het gemiddelde aantal kaarten per wedstrijd 3.5 was (en niet 3 zoals ik voorheen schreef). Daarom heb ik uiteindelijk overal 4 gele kaarten  ingevuld. Achteraf gezien was het niet slim om het gemiddelde te nemen, maar om te kijken welk aantal kaarten het meest voorkwam. Als er 1 keer heel veel kaarten worden gegeven, dan trekt dat het gemiddelde erg omhoog. Je kunt er dus van uit gaan dat er meestal minder dan het gemiddelde aantal kaarten worden gegeven. Dus ik had beter overal 2 of 3 gele kaarten kunnen gokken.
In werkelijkheid was dit de gele kaarten uitslag:
12x 1 gele kaart
19x 2 gele kaarten
15x 3 "
10x 4 "
5x   5 "
2x   7 "
1x   8 "
Overal 2 gele kaarten invullen kaarten had mij 9 punten meer opgeleverd dan nu.

Dan de uitslagen. Ik had 22 van de 48 keer in de voorrondes de juiste winnaar voorspeld en maarliefst 14 van de 16 keer de juiste winnaar van een finalewedstrijd. Ik had natuurlijk een ander wedkantoor kunnen nemen. Of het gemiddelde van meerdere wedkantoren. Maar ik denk dat ik niet mag klagen. Zoiezo is het gokken van de winnaar in een finale een totale gok, omdat je van te voren niet weet wie er tegen wie speelt.
Maar had ik meer punten kunnen scoren als ik overal een andere uitslag in had gevuld? Ik had namelijk overal 2-0 ingevuld, omdat deze uitslag in het verleden het meest voorkomt. Laten we hiervoor kijken naar de wedstrijd waar ik de juiste winnaar had voorspeld (dus niet naar alle wedstrijden). Dit zijn de uitslagen van de voorrondes:
5x 1-0
5x 2-1
3x 3-0
3x 3-1
1x 3-2
2x 4-0
2x 4-1
1x 5-2

en voor de finales:
4x 1-0
1x 2-0
4x 2-1
2x 4-3
1x 6-4

Achteraf gezien heeft de statistiek van het verleden geen garantie geboden voor de toekomst, want slechts 1 keer is er 2-0 gemaakt bij een wedstrijd waar ik de juiste winnaar had voorspeld. Had ik 1-0 of 2-1 ingevuld, dan had ik 5 voorronde-wedstrijden goed (goed voor 4 punten per keer) en 3 finale-wedstrijden meer dan nu goed (goed voor 6 punten per keer). Hier geldt dus eigenlijk hetzelfde als bij de gele kaarten: het is veiliger om op lagere scores te stemmen, want deze zijn het minst uitzonderlijk.
Mijn tactiek had dus 215+9+5x4+3x6=262 kunnen opleveren, goed voor de vierde plek! Inderdaad, ik had nog steeds niet gewonnen, maar als deze tactiek enkele jaren op rij zou worden toegepast, dan is de kans aanzienlijk dat de prijzenpot een keer mijn kant op komt.

ps. men hoefde geen geld in te leggen voor deze pool. Als dat het geval was geweest, dan had ik natuurlijk nooit meegedaan:-)

zie ook:

maandag 31 maart 2014

Voor mensen die willen stoppen met de postcodeloterij, maar niet durven

Vaak hoor ik van mensen "ik doe al mee met de postcodeloterij. Eigenlijk wil ik stoppen, maar ik ben bang dat de hoofdprijs ooit op mijn postcode zal vallen".
Dit is een begrijpelijke gevoel, en dit maakt de postcodeloterij meer misleidend dan andere loterijen. Bij de postcodeloterij kan je namelijk verliezen, zelfs als je geen lot hebt gekocht, namelijk als er een grote prijs op jou straat valt. Terwijl de hele buurt een nieuwe sportwagen gaat uitzoeken, voel jij jezelf vervreemden van de tot villawijk gebombardeerde buurt.

Toch is dit niet helemaal waar. Je kunt immers met elk willekeurig postcode meespelen. Dit wordt vaak gedaan door mensen die onlangs verhuisd zijn: ze houden het oude postcode aan, of ze gaan met beide postcodes spelen. Maar als je wilt mag je elk willekeurig postcode invullen als lotnummer.

Dus wat zeg ik tegen iedereen die bang is om te stoppen, omdat ze anders misschien een prijs mislopen? Ik moedig ze aan om ook een lot te kopen van het postcode van de overkant van de straat. Want het risico bestaat dat iedereen aan de overkant van de straat wint, en dat jij straks naar al die sportwagens zit te kijken. Of misschien moet je dan ook maar meteen loten kopen van alle straten in de buurt. Waarom eigenlijk niet meteen loten kopen van alle straten van Nederland? Immers, als je het niet doet, dan loop je elke week een hoofdprijs mis.
Vergeet trouwens ook niet om met de staatsloterij mee te doen met je geboortedatum en je trouwdatum. Dat is pas onvergeeflijk als daar een grote prijs op valt!

zie ook:

vrijdag 22 november 2013

emoties bij miljoenenjacht

Onlangs kwam in het nieuws dat iemand bij miljoenenjacht "per ongeluk" voor de deal van de bank ging, terwijl hij eigenlijk wilde doorspelen. Achteraf bleek dat er 5 miljoen in zijn koffertje zat, en nu wil hij via de rechter dit bedrag alsnog ontvangen.

Het spel begon me te intrigeren, dus ik ben maar eens gaan kijken. Het spel is doodeenvoudig: er zijn 26 koffers met verschillende bedragen. Je moet steeds een paar koffers openmaken (ze noemen dit "wegspelen", geen idee waarom, ik noem het "willekeurig een paar getallen roepen"). Na een reeks koffers krijg je steeds een aanbieding van de bank om het spel "af te kopen". Ze krijgen voor elkaar om dit openen van 26 koffers op te rekken tot een half uur aan televisie. Dit oprekken gebeurt aan de hand van zinloze kreten van Linda de Mol als "weet je het zeker?", "heb je er een goed gevoel bij?", "weet je zeker dat je niet eerst wil overleggen met je man?"

Maar Linda de Mol is niet de enige die dit oersaaie spel omringt met een hoop magie. Zo sprak de media uitvoerig over het feit dat het zoontje van de kandidaat had gezegd dat hij koffer 17 moest pakken. Dit is totaal irrelevant voor het verhaal. De kans was net zo groot dat zijn zoontje had geadviseerd om de koffer met E 0,01 te kiezen, tenzij dit jongetje paranormaal begaafd is. In dat geval kan dit jongetje nog altijd een miljoen opstrijken bij James Randi.
Daarnaast zou hij in het reclameblok tegen Linda de Mol gezegd hebben dat hij door zou gaan. Volgens mij zijn deze intenties niet echt rechtsgeldig.

De claim van deze persoon is trouwens ook erg raar. Het was immers net zo goed mogelijk dat er E 0,01 in zijn koffer had gezeten, en dan was hij nu erg blij geweest met zijn "vergissing". Hij pikt nu dus van twee walletjes. Ik heb even terug zitten kijken, maar er zijn maar erg weinig kandidaten doorspelen tot het einde. Als deze kandidaat uiteindelijk moest kiezen tussen een koffer van 5 miljoen en een koffer van E 0,01, en de bank zou een deal van 1 miljoen aanbieden, dan was de kans groot dat hij dat had gekozen.

zie ook:
http://plazilla.com/risico-aversie-en-het-kofferspel-van-miljoenenjacht

vrijdag 23 augustus 2013

Aflossen of met een loterij meedoen?

Ik hoef niemand uit te leggen dat het meedoen van de loterij in bijna alle gevallen een slechte investering is. Net als bij verzekeringen, is de organisator uiteindelijk de enige winnaar. In de meeste gevallen wordt ongeveer 60% van het ingelegde geld als prijzengeld uitgekeerd. De rest is -na aftrek van bedrijfskosten- winst. Ik vraag mij meer af hoe deze winstverwachting verdeeld is. Hoeveel kans heb je op een kleine prijs, en hoeveel kans heb je op een kolossale prijs? 
Laten we daarom de Staatsloterij nemen. Het mooie van de Staatsloterij is eenvoudige berekening van de winstverwachting: je is eenvoudig te berekenen hoe groot de kans is dat je de laatste cijfers goed hebt. Het verhaal is bij de Postcode loterij veel ingewikkelder: je winst is afhankelijk van de hoeveelheid loten in je postcodegebied.

Laten we eens het geval nemen van een persoon die 50 jaar lang elke maand straatje staatsloterij-loten koopt, zonder kans te maken op de jackpot. Hoeveel kost dit nu, en hoeveel kans heeft deze persoon op een interessante prijs? 
De kosten van deze 6000 loten van 13,- zijn 78000,-. Maar wat levert het op? Op de wiki pagina van de staatsloterij staat een overzicht van de prijzen:
Aantal keerAantal prijzenPrijsbedragEindcijfers goedGemiddelde uitkering
1290 000€ 51€ 0,50
2580 000€ 7,501€ 1,50
1290 000€ 101€ 1,00
1290 000€ 201€ 2,00
387 000€ 302€ 0,90
823 200€ 1003€ 0,80
72030€ 2504€ 0,175
7203€ 4505€ 0,0315
5145€ 10005€ 0,05
411148€ 100€ 0,0396
2020€ 10 0005 + serieletters€ 0,0690
1010€ 25 0005 + serieletters€ 0,0862
1010€ 100 0005 + serieletters€ 0,3448
11€ 1000 0005 + serieletters€ 0,3448
Met zo'n enorme hoeveelheid loten win je erg vaak prijzen voor het laatste cijfer, zelfs voor de laatste 2, 3 en 4 cijfers. In totaal win je ongeveer 600 x 5,-, 1200 x 7,50, 600 x 10,-, 600 x 20,-, 180 x 30,-, 48 x 100,- en 4.2 x 250,-. Kortom, je bent redelijk verzekerd van 41250,-! Dus eigenlijk kost die hele pak loten slechts 36750,-, oftewel 6,13 per lot.
Waarschijnlijk zijn veel mensen hier blij mee, maar voor zover ik weet gaan loterijen eigenlijk over het winnen van geld, niet over het beperken van het verlies. Dus laten we doorgaan met de groter prijzen.
Ten eerste heb je 42% kans om een keer 450,- te winnen en 30% procent kans om 1000,- te winnen. Deze kansen zijn aanzienlijk, maar ze verkleinen niet echt ons verlies van 36750,-. Dit zijn nog steeds druppels op de gloeiende plaat. Om na 50 jaar winst te hebben gemaakt, zul je toch echt een keer een echte klapper moeten maken, dat wil zeggen, alle cijfers en letters goed.
Wat zijn de kansen hierop? Meestal doen er 2.9 miljoen loten mee. Laten we er van uitgaan dat de grote prijzen altijd uit worden gekeerd (al zijn er veel mensen die dit betwijfelen). Dan hebben we dus 20*6000/2600000=1/22 om 10.000,- te winnen, 1/43 voor 25.000,-, 1/43 voor 100.000, en slechts 1/433 kans op 1.000.000. De 10.000,- en 25.000 zijn niet eens genoeg om onze loten terug te betalen, dus eigenlijk hebben we een kans van 1/43 om een winst te maken van 63250,- en een kans van 1/433 op een winst van 963250,-. De kansen dat je in deze tijd twee of meer grote prijzen wint, is zo klein, dat ik die kans niet eens ga berekenen.
Als we al dit geld op een bankrekening hadden gezet tegen 3%, hadden we een kapitaal kunnen opbouwen van 181241,-

Samengevat:
50 jaar lang 10 loten kopen:
0.23% kans op 1.041.250,-
2.3%   kans op    141.250,-
2.3%   kans op      66.250,-
2.6%   kans op      46.750,-
91%    kans op      36.750,- tot 37.750,-

50 jaar lang 130,- per maand:
in een oude sok stoppen:       78.000,-
op de bank tegen 3% rente: 181.241,-
op de bank tegen 5% rente: 342.912,-

Kortom, je hebt slechts 0.23% kans dat je meer winst maakt dan met een spaarrekening.